บทที่ 6 หนีอย่างเดียว

“ไม่ได้ เราจะอยู่ที่นี่ไม่ได้ ถ้าพวกมันรุมโทรมเราขึ้นมาจะทำยังไง หี แกต้องหนีมีมี่” วริสาพูดออกไปแบบตั้งสติของตัวเองว่าเธอไม่สมควรจะอยู่ที่นี่ให้ไอ้มาเฟียพวกนี้มันมาย่ำหยีร่างกายของเธอ เธอจึงรีบลุกขึ้นมาแล้วก็ตรงไปที่ประตูห้องทันที

“แกร๊ก” วริสากดปลดล็อคประตูแล้วเสียงลูกบิดก้ดังขึ้นมานิดหน่อย จากนั้นเธอก็ค่อยๆเปิดประตูแล้วมองไปรอบๆ จนเธอเห็นคนใส่เสื้อสูทสีดำยืนเฝ้ากันเป็นจุดเป็นจุด ทำให้เธอรีบทางทางที่จะออกไปแบบเนียบเนียนที่สุด

วริสาจึงเดินกลับมาหยิบขวดน้ำเล็กๆในตู้เย็นออกมา ก่อนจะมองไปที่ผู้ชายที่ว่ายน้ำอยู่ในสระอย่างโล่งใจที่เขายังไม่ได้ขึ้นมา ทำให้เธอรีบกลับไปที่ประตูอีกครั้ง ก่อนจะโยนขวดนั้นไปทางพุ่มไม้ตกแต่งใกล้ๆกับที่พักของเธอจนมันเสียงดัง แล้วเธอก็รีบปิดประตูแอบดูท่าทีของการ์ดเหล่านั้นพร้อมกับรีบใส่รองเท้ารองที่จะรีบหนี

“เห้ย เสียงอะไร ไปดูเร็วเข้า” การ์ดพวกนั้นก็พูดบอกกันเป็นภาษาอังกฤษออกไป ทำให้วริสาที่ฟังเข้าใจยิ้มออกมา เมื่อคนที่เฝ้าใกล้ๆกับหน้าห้องนี้กำลังพากันวิ่งตามเสียงนั่น 

“เสร็จฉันล่ะ” วริสาพูดออกไปเบาๆ แล้วก็รีบวิ่งออกไปจากห้องทันที เพราะถ้าเธอไม่หนีตอนนี้เธอก็ไม่ต่างจากตายทั้งเป็นแน่ๆ

“ผู้หญิงของนาย เห้ย พวกมึง ผู้หญิงของนายหนี ตามจับตัวมาให้ได้” การ์ดคนหนึ่งที่เห็นผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งออกมาจากห้องของเจ้านาย ก็รีบพูดเสียงดังบอกให้เพื่อนๆที่เหลือของเขาตามไป ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะโดนเจ้านายเล่นงานเอาได้ ที่ปล่อยให้ผู้หญิงคนเดียวหนีออกไปได้

“อ้าย อย่าตามมานะ ไอ้พวกบ้า” วริสาร้องด่าออกไปเสียงดัง ก่อนจะวิ่งหนีการ์ดพวกนี้อย่างสุดชีวิต จนเธอเกือบจะวิ่งไปถึงประตูใหญ่ของรีสอร์ทแต่การ์ดพวกนั้นก็มาดักทางเธอไว้ ทำให้เธอต้องวิ่งหนีไปอีกทาง 

“รีบตามไป ฉันจะไปดูเจ้านาย” เอียนวิ่งตามมาดูแล้วพูดบอกลูกน้องไป ก่อนจะวิ่งเข้าไปหาเจ้านายในห้องอย่างเป็นห่วง เพราะคิดว่าผู้หญิงคนนี้คงจะทำร้ายเจานายของเขาก่อนหนีออกมาได้แน่ๆ 

แต่พอเอียนเข้ามาในห้องของเจ้านายตัวเองแล้ว ก็ไม่เจอร่องรอยการต่อสู้ใดๆ นอกจากเสื้อผ้าฉีกขาดของผู้หญิงคนนั้นที่ตกอยู่ตามพื้นห้องใกล้ๆเตียง จนเขาได้ยินเสียงน้ำเคลื่อนไหวด้านนอก จึงรีบวิ่งไปดูอย่างรวดเร็ว แล้วเขาก็เห็นเจ้านายกำลังว่ายน้ำอย่างชิวๆ จนเขาอดที่จะเอ่ยถามออกไปไม่ได้ 

“นายครับ ผู้หญิงคนนั้นหนีออกไปได้ยังไงครับ เธอไม่ได้ทำอะไรนายใช่ไหมครับ” เอียนถามออกไปแล้วมองคาเมรอนที่กำลังทำหน้ายิ้มตอบกลับมา

“หึ ฉันดูเหมือนคนถูกทำร้ายหรือไงเอียน นายคิดว่าผู้หญิงตัวเล็กๆแค่นั้นจะมาทำอะไรฉันได้ ฉันรู้ว่าเธอหนีออกไป แต่เธอจะหนีไปไหนได้ในเมื่อคนของเราก็เฝ้าอยู่เต็มรีอร์ทแล้ว ฉัน็แค่ให้เธอเล่นไล่จับกับพวกนั้นเท่านั้นเองน่า สนุกดีออก” เดรโกหยุดว่ายน้ำแล้วหันไปตอบลูกน้องด้วยรอยยิ้มมุมปาก อย่างเธอน่ะจะทำร้ายอะไรเขาได้ มีก็แต่เขานี่แหละที่จะทำเธอ

“นี่เจ้านายรู้แล้วก็ยอมปล่อยให้เธอหนีไปเหรอครับ คนของเราวิ่งตามเธอกันให้วุ่นเลยนะครับ” เอียนถามออกไปแบบสงสัย อย่างไม่เข้าใจเจ้านายของตัวเองเลยสักนิด มันใช่เวลามาเล่นไหม ลูกน้องคนอื่นๆก็ต้องคอยเฝ้าดูรอบๆรีสอร์ทเพื่อรักษาความปลอดภัยนะ ไม่ใช่มาวิ่งไล่จับผู้หญิงของเจ้านายแบบนี้

“หึ ฉันก็หูตาว่องไวเหมือนกันนะ ทำไมจะไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นหนีออกไป ลูกไม้ตื้นๆ คิดเหรอว่าจะหนีออกไปได้ ถ้าคนอย่างฉันไม่อนุญาตน่ะ” เดรโกพูดบอกไปแบบเจ้าเล่ห์ เขาก็แค่อยากจะรู้เท่านั้นเองว่าเธอจะเอาตัวรอดจากเขาได้ยังไง ก็แค่เล่นอะไรสนุกๆแก้เบื่อก็เท่านั้น

“แต่มันทำให้การคุ้มกันของเจ้านายลดลงนะครับ อย่าลืมสิครับว่าคนของรอนมันกำลังตามฆ่านายอยู่ ต่อไปอย่าเล่นแบบนี้นะครับ ผมเป้นห่วงความปลอดภัยของนาย” เอียนพูดเตือนสติเจ้านายออกไป เพราะถึงคนของพวกเขาจะเยอะ แต่ก็ไม่อาจะไว้วางใจได้ จนกว่าพวกเขาจะกลับถึงอิตาลีถิ่นของพวกเขาเอง

“เฮ้อ โอเคๆ  งั้นนายไปพาตัวสาวน้อยคนนั้นกลับมาไป ถึงเวลาที่ฉันจะต้องเล่นสนุกกับเธอหน่อยแล้วล่ะ พยศดีนัก” เดรโกแล้วพูดบอกไปแบบเอือมๆ ก่อนจะค่อยๆเดินมาที่ขอบสระแล้วก็เดินขึ้นมาจากสระมา พร้อมกับหุ่นล่ำๆที่เต็มไปด้วยหมัดกล้าม ก่อนจะเอาผ้ามาพันเอวไว้แล้วเขาก็เอาผ้าอีกผืนมาเช็ดหน้าตาและเนื้อตัวที่เปียกชื้นของเขา

“ครับนาย ผมจะไปจับตัวเธอมาให้เดี๋ยวนี้แหละครับ” เอียนพูดบอกไปก็เดินออกไปทันที เพราะเจ้านายของเขาชิวแบบนี้ ก็คงจะอารมณ์ดีอยู่หรอก ถึงได้เล่นไล่จับกับสาวน้อยคนนั้นจนลืมคำนึงถึงความปลอดภัยของตัวเองไปแบบนี้ 

พอเอียนเดินออกไปเดรโกก็ถอดกางเกงว่ายน้ำออกไปแล้วเขาก็เดินไปที่อาบน้ำกลางเจ้งเพื่อล้างตัวของตัว แล้วร่างกายเปลือยเปล่านั้นก็ถูกชโลมไปด้วยน้ำสะอาด เดรโกก็จัดการอาบน้ำกลางแจ้งนั้นทันที เพราะเดี๋ยวเขาก็จะได้เปิดซิงสาวน้อยคนนั้นแล้ว แค่คิดเจ้าเดโกรน้อยของเขาก็เริ่มจะแข็งขันอย่างพร้อมใช้งานเลยทีเดียว

ด้านวริสาก็ถูกการ์ดจับตัวกลับมาที่หน้าห้องที่เธอหนีออกมาเมื่อกี้ ก่อนจะจะเจอกับผู้ชายที่มาขอซื้อตัวของเธอเดินออกมาพอดี เธอก็มองเขาแบบจดจ้องอย่างแค้นใจที่พวกเขาจับเธอมาที่นี่ ถ้าพ่อแม่ของเธอรู้ว่าเธอถูกจับตัวมาล่ะก็ พวกท่าจะต้องเป็นห่วงเธอมากแน่ๆ

“หมดเวลาสนุกของคุณแล้ว แล้วก็อย่าคิดหนีอีก ไม่อย่างนั้นผมไม่รับประกันความปลอดภัยของคุณ คุณทำตัวดีๆกับเจ้านายของผม ถ้าเขาเบื่อเดี๋ยวเขาก็ปล่อยตัวคุณกลับไปเองแหละ แต่ถ้าคุณทำตัวดื้อแบบนี้เจ้านายของผมอาจส่งคุณให้กับลูกน้องพวกนี้ก็ได้ คิดเอาเองก็แล้วกัน ว่าจะยอมนอนกับเจ้านายของผมดีๆ หรือจะนอนกับลูกน้องพวกนี้ด้วย พาตัวผู้หญิงคนนี้เข้าไปแล้วรีบออกมา ไป” เอียนพูดบอกไปแบบเตือนๆสาวน้อยด้วยความหวังดี เพราะถ้าขืนเธอยังดื้อเป็นม้าพยศแบบนี้ เธออาจะจเจอด้านมืดของเจ้านายเขาเอาได้ ก่อนจะสั่งลูกน้องให้พาตัวผู้หญิงคนนี้เข้าไป

“ปล่อยนะ ปล่อยฉันนะ อื้อ อ่อย” วริสาร้องออกไปแล้วพยายามดิ้นให้เธอหลุดออกจากการจับตัวของคนพวกนี้ แต่มือที่ถูกจับไคว่หลังแบบนี้มันก็ยากที่จะขัดขืน 

“ส่วนพวกนายกลับไปตรวจรอบๆให้เรียบร้อย อย่าให้มีคนอื่นลอบเข้ามาที่นี่ได้เด็ดขาด” เอียนพูดสั่งออกไป เพราะเมื่อกี้ทำให้ลูกน้องของเขาละเลยไปชั่วขณะเมื่อต้องไปล่ามจับตัวผู้หญิงของเจ้านาย 

ด้านคนของรอนที่ตามมาจนเจอที่อยู่ของเดรโกก็จัดการหาทางเข้าไปยังรีสอร์ทนั้นให้ได้ เพราะตอนนี้คนของเดรโกวางกำลังไว้อย่างแน่หนา ทำให้พวกเขาต้องใช้ทางท่าเรือเข้าไป เพราะมันง่ายกว่าเข้าด้านหน้าที่มีทางปิดอย่างแน่หนากว่า

จนกระทั่งพวกเขาเห็นคนของเดรโกวิ่งเข้าไปหาอะไรสักอย่าง มันก็ทำให้คนของพวกเขาแอบขึ้นไปจัดการคนของเดรโกที่เฝ้าท่าเรืออยู่ได้อย่างง่ายดาย ก่อนจะส่งลูกน้องขึ้นไปยืนเฝ้าตรงนั้นแทนอย่างแนบเนียน แล้วรอให้มันมืดกว่านี้ก่อนพวกเขาก้จะเริ่มจัดการตามแผนการที่วางเอาไว้

จากนั้นวริสาก็ถูกการ์ดนำตัวพากลับเข้าไปในห้อง พร้อมกับโยนไปที่เตียงแบบรุนแรง แล้วการ์ดสองคนนั้นก็เดินออกไปจากห้อง

“โอ๊ย โยนมาได้ เจ็บนะโว๊ย ฉันออกไปได้เมื่อไหร่ ฉันจะเอาตำรวจมาจับพวกแกให้หมดเลย ” วริสาด่าเป็นภาษาอังกฤษออกไปอย่างไม่พอใจ ก่อนจะลุกขึ้นมานั่งมองพวกนั้นแบบแค้นใจ คอยดูเถอะ เธอจะแจ้งตำตรวจจับพวกมันเข้าคุกให้หมดเลย

“หึๆ ร้องแหกปากไปเถอะ ก่อนที่จะไม่ได้ร้องออกมา” เดรโกรที่กำลังอาบน้ำอยู่ก็ได้ยินเสียงเล็กๆร้องวี๊ดว้ายด่าลูกน้องของเขาแบบนั้นก็ยิ้มออกมากับความก๋ากลั่นของเธอ ปากคอเราะร้ายแบบนี้ถึงเวลาอยู่ร่างของเขาขึ้นมาจะเป็นยังไงนะ