บทที่ 18 กลับบ้านเกิด

“นิค ดอม คริส” โมนิก้าเรียกเพื่อนเบาๆเธอไม่อยากเป็นจุดสนใจทั้งที่บินไปเมืองไทยด้วยเครื่องบินส่วนตัวเธอก็ยังแต่งตัวมิดชิดจนเพื่อนจำไม่ได้

“โมนิก” โดมินิกมองเพื่อนที่ใส่เสื้อแขนยาวมีฮู้ดกางเกงยีนส์รองเท้าผ้าใบและใส่หมวกพร้อมด้วยแว่นตาที่ปิดครึ่งใบหน้ามองแทบไม่ออกว่าเป็นเพื่อนของเขาส่วนพอลก็แต่ตัวธรรม...