บทที่ 89 กินดุ

“แผล่บๆๆ แผล่บๆๆ..” กรันต์ประกบริมฝีปากเต็มกุหลาบงามกลืนกินหยาดน้ำผึ้งแสนหวานที่หลั่งรินออกมามากมายด้วยความกระหายจนหมดทุกหยาดหยดแล้วผละออกยกตัวขึ้นไปจูบกลีบปากนุ่มอย่างดูดดื่มบดเบียดความแข็งแกร่งลงกลางกลีบกุหลาบงามแนบแน่นเพื่อให้มันสงบและคงต้องใช้มือช่วย

“ช่วยพี่ด้วยนะครับที่รัก หื้มม..” กรัตน์ลุกข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ