บทที่ 108 ปรับตัวเข้าหากัน

บ่ายวันถัดมา ลลินดาถอยให้คนถือถุงเดินผ่านเข้ามา ก่อนหันไปมองเหม่ยเซียงซึ่งยืนสั่งให้วางของไว้บนโซฟา เธออนุญาตให้อีกฝ่ายมาเยี่ยมมีนา แต่ไม่ได้คิดว่าจะมีคนขนของตามขึ้นมาด้วย

“ของมีนาทั้งหมดเลยเหรอคะ”

“ของเธอด้วย” เหม่ยเซียงหยิบถุงใบหนึ่งส่งให้

“ลองดูสิ ฉันกะขนาดเอา ถ้าใส่ไม่ได้จะให้คนเอาไปเปลี่ยน”

ลลิ...