บทที่ 11 อย่ามั่น

ลลินดานั่งอยู่บนม้านั่งหน้าตึกสำนักงานคนเดียวในเวลาเกือบสองทุ่ม โทรศัพท์ในมือยังคงเปิดหน้าจอรอสายอยู่ ลูลู่บอกจะโทรมาอัปเดตอาการของมีนาหลังตรวจเลือดรอบล่าสุด แต่ผ่านมาครึ่งชั่วโมงแล้วก็ยังไม่มีวี่แวว

เธอถอนหายใจ กดโทรกลับไปอีกครั้ง สัญญาณดังอยู่หลายครั้งก่อนจะตัดเข้าข้อความเสียง

"ลูลู่ยังไม่ว่างอีกเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ