บทที่ 110 ดีขึ้นกว่าแต่ก่อน

“เดินถึงม้านั่งตรงนั้นพอนะคะ” ลลินดาบอกลูกขณะรับกระเป๋าจากจื่อหยาง มีนาพยักหน้าก่อนจับมือพ่อเดินไปตามทางในสวน

หลังออกจากห้องตรวจ แพทย์ให้รอฟังเรื่องการเดินทางช่วงบ่าย เมื่อลูกขอไปเดินเล่น ทั้งคู่จึงพามาที่สวนใกล้ที่พักตามที่เคยได้รับอนุญาต เหม่ยเซียงกลับไปกับคนขับรถแล้ว แต่ก่อนแยกกันยังถามลลินดาว่าจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ