บทที่ 115 ฉันโทรไปเอง

ลลินดาหยิบชามอีกใบออกจากตู้แล้วเดินกลับไปที่โต๊ะ พอวางลงข้างจานของมีนาจึงเห็นว่าถ้วยชามครบทุกที่แล้ว เธอหยิบใบที่เกินกลับไปเก็บ วิภาซึ่งกำลังถือหม้อเข้ามาถอยเปิดทางให้โดยไม่ได้ถามอะไร

“แม่ลิน มีนาช่วยวางช้อนได้ไหมคะ”

“ได้ค่ะ เอาแค่น้ำหนักของตัวเองก็พอ”

ลูลู่เรียกหลานไปหยิบช้อน ลลินดาจึงเดินกลับเข้าค...