บทที่ 118 แน่ใจแค่ไหนเหรอ

ซ่งอี้หานจอดรถตรงที่ลูลู่ส่งข้อความบอกไว้ ก่อนเดินเข้าร้านซ่อมพร้อมโทรศัพท์ในมือ เธอเงยหน้าจากกล่องกระดาษแล้วชี้เก้าอี้ให้เขานั่ง

“ฉันยังไม่เสร็จเลยค่ะ นึกว่าคุณจะมาช้ากว่านี้”

“ผมรอได้ครับ”

“ขอเอาของไปส่งก่อน ร้านอยู่ในตลาด เดินไปแป๊บเดียว”

“ผมช่วยถือไหม” ลูลู่มองเสื้อเชิ้ตของเขาแล้วก้มดูคราบบนฝากล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ