บทที่ 123 ยอมให้ไปส่ง

ลูลู่กำลังดึงสายรัดกล่องอะไหล่ให้แน่นตอนรถของซ่งอี้หานจอดหน้าร้าน เธอมองนาฬิกา เขามาก่อนเวลานัดครึ่งชั่วโมง แต่ไม่ได้โทรเร่งให้เธอออกไป

อี้หานเดินเข้ามาทักลุงชมก่อนวางถุงเครื่องดื่มบนโต๊ะ

“ผมซื้อมาให้ครับ ไม่รู้ชอบหวานแค่ไหน เลยแยกน้ำเชื่อมไว้”

“ขอบคุณค่ะ” ลูลู่ตอบ “ฉันยังจัดของไม่เสร็จ”

“ผมช่วยอะไร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ