บทที่ 14 คิดทบทวนความทรงจำ

เที่ยงคืนผ่านไปนานแล้ว เฉินจื่อหยางยังคงนอนลืมตาอยู่บนเตียง มองเพดานห้องนอนมืดสนิท มือข้างหนึ่งวางอยู่บนหน้าอก รู้สึกได้ถึงจังหวะหัวใจตัวเองเต้นไม่เป็นปกติ

เขาพลิกตัวไปมาอยู่หลายรอบ พยายามหลับตานอน แต่ภาพวันนั้นก็ยังคงแทรกเข้ามาในหัวไม่หยุด ประโยคของลลินดาที่บอกให้เขาไปทวนความทรงจำตัวเองอีกรอบยังคงก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ