บทที่ 31 ปัญหาเริ่มงอก

โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงสั่นขึ้นเป็นครั้งที่สาม เฉินจื่อหยางยังคงปล่อยให้มันสั่นต่อไปโดยไม่คิดจะหยิบออกมาดู

เขานั่งอยู่บนม้านั่งอีกฝั่งของโถงตามที่รับปากกับลู่หานเอาไว้ สายตามองตรงไปยังลลินดาซึ่งนั่งกอดเข่าอยู่หน้าห้อง ICU ไม่ยอมขยับไปไหน

ตั้งแต่ประตูบานนั้นปิดลง เธอก็แทบไม่พูดอะไรอีกเลย ลู่หานเดินกล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ