บทที่ 47 เงินซื้อใจคนไม่ได้

“แม่ผมขอขึ้นมาเยี่ยมมีนาได้ไหม” เฉินจื่อหยางพูดขึ้นหลังวางโทรศัพท์ลง ลลินดาที่กำลังปอกผลไม้หันไปมองเขาทันที

“ฉันบอกแล้วว่าถ้าจะเข้ามาต้องขออนุญาตก่อน”

“ผมถึงมาถามคุณไง”

“มากันกี่คน”

“ก็...สามคน” ลลินดาไม่ค่อยพอใจนัก แต่เมื่อหันไปมองมีนา เด็กหญิงกลับไม่ได้แสดงท่าทีต่อต้าน

“มีนาอยากเจอคุณปู่กับคุณย่าไ...