บทที่ 52 จะไม่มีวันยอม

เมื่อเวลาเริ่มจะค่ำแล้วเฉินจื่อหยางก็ขอตัวกลับไปพัก และสัญญาว่าจะกลับมาอีกครั้งในตอนเช้า

“แม่ของจื่อหยางดูไม่ธรรมดาเลยนะ” วิภาพูดขึ้นหลังเดินกลับมาจากส่งเฉินที่หน้าลิฟต์ เธอปิดประตูห้องพักอย่างระมัดระวัง ก่อนจะหันกลับไปมองมีนาซึ่งกินยาและหลับไปแล้ว

ลลินดาดึงผ้าห่มขึ้นคลุมไหล่ให้ลูก จากนั้นจึงเดินกลั...