บทที่ 58 อย่างน้อยก็ยังรู้ว่าตัวเองผิด

เฉินจื่อหยางมองลลินดาโดยไม่ตอบทันที เขาเคยเตรียมคำอธิบายเรื่องนี้ไว้หลายครั้ง แต่ทุกคำล้วนเป็นเหตุผลที่ช่วยให้ตัวเองดูผิดน้อยลง ลลินดายังคงยืนรออยู่ตรงหน้า

“ตอบไม่ได้เหรอ”

“ตอบได้”

“งั้นก็พูดมา” ขามองเก้าอี้ตัวเดิม ก่อนจะนั่งลงอีกครั้ง

“ตอนแรกผมตามคุณมา เพราะคิดว่าคุณยกเลิกสัญญาและกลับไทยเพราะผม” ลล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ