บทที่ 60 ลิ้นกับฟันใกล้กันไม่เคยได้

เฉินจื่อหยางหยุดอยู่ตรงประตูบ้าน กระเป๋าสองใบยังอยู่ในมือ เขามองลลินดาซึ่งยืนรอคำตอบอยู่ข้างรถ ก่อนจะวางกระเป๋าลงบนพื้น

“เคย”

“มาตอนไหน”

“ตอนที่ตามคุณกลับมาจากไต้หวัน”

“คุณบอกว่าไม่รู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน”

“ตอนแรกไม่รู้ หลังจากนั้นถึงให้คนหา”

“ให้คนหา หมายถึงอะไร”

“ผมจ้างนักสืบ” ลลินดาขมวดคิ้วทันที

“คุณ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ