บทที่ 64 มืดไปหมดทุกทาง

โทรศัพท์จากฝ่ายบุคคลดังขึ้นในช่วงสาย ลลินดามองชื่อบนหน้าจออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินออกจากห้องรับแขกไปรับสายตรงหลังบ้าน

“สวัสดีค่ะ ลลินดาพูดค่ะ”

“สวัสดีค่ะคุณลลินดา ตอนนี้สะดวกคุยไหมคะ”

“สะดวกค่ะ” น้ำเสียงของอีกฝ่ายทำให้เธอพอเดาได้ว่าคงไม่ใช่การโทรมาติดตามอาการของมีนาอย่างที่เคยทำในช่วงแรก

“ทางบริษัทพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ