บทที่ 69 จะมีไหวหวั่นกันบ้างไหม

เฉินจื่อหยางอ่านข้อความที่ลลินดาส่งมาอีกครั้ง ก่อนจะวางโทรศัพท์ลงตรงช่องข้างพวงมาลัย

‘อย่ามาสาย มีนาจะรอ’

เป็นเพียงข้อความกำชับเรื่องเวลารับลูก แต่สำหรับเขา นั่นหมายถึงลลินดายอมให้เข้ามามีส่วนในกิจวัตรของมีนาเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย

“กลับบ้านเลยหรือเปล่า” เขาถามเมื่อขับรถออกจากหน้าโรงเรียน

“กลับเลย” เฉิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ