บทที่ 70 ที่พึ่ง

โทรศัพท์ของลลินดาดังขึ้นขณะที่เธอกำลังพับเสื้อผ้าอยู่ในห้องรับแขก ชื่อโรงเรียนของมีนาบนหน้าจอทำให้เธอรีบรับสายทันที

“สวัสดีค่ะ”

“คุณแม่ของมีนาใช่ไหมคะ ตอนนี้มีนารู้สึกเหนื่อยกว่าปกติ ครูพาไปนั่งพักแล้วนะคะ อาการไม่ได้รุนแรง แต่คิดว่าวันนี้ควรกลับไปพักที่บ้านก่อนค่ะ” มือที่ถือเสื้ออยู่หยุดนิ่ง

“มีนาเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ