บทที่ 71 ผมจะรีบกลับมา

เฉินจื่อหยางกดกริ่งหน้าบ้านตรงตามเวลาที่ลลินดาส่งให้เมื่อคืน ไม่นานประตูก็เปิดออก มีนายืนอยู่ข้างลลินดาในชุดนักเรียน กระเป๋าถูกวางรออยู่บนเก้าอี้ ส่วนเด็กหญิงยังถือขนมปังอยู่ในมือ

“พ่อมาแล้วค่ะ”

“กินให้หมดก่อนครับ ยังไม่ต้องรีบ”

“มีนากลัวไปโรงเรียนสาย”

“พ่อเผื่อเวลาไว้แล้วครับ” ลลินดามองนาฬิกา ก่อนย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ