บทที่ 78 ยอมเพราะเห็นแก่ลูก

ลลินดายังคงยืนมองประตูห้องที่มีนาอยู่ คำถามซึ่งเกิดขึ้นในความคิดไม่มีใครตอบแทนเธอได้ หากเลือกอยู่รักษาที่นี่แล้วอาการลูกแย่ลง เธออาจต้องเสียใจที่ปล่อยให้ความกลัวขวางทางเลือกที่ดีกว่า แต่หากพามีนาไปไต้หวัน เธอก็ไม่รู้ว่าจะยังควบคุมอะไรได้อีกบ้าง

ลูลู่ปล่อยมือจากแขนน้องสาวและถอยออกไปยืนข้างวิภา ส่วนจื...