บทที่ 98 เผลอรอ

ลลินดาวางจานใบที่สามลงบนโต๊ะ ก่อนหันไปมองนาฬิกาบนผนัง จื่อหยางบอกว่าจะมาถึงตอนหกโมงครึ่ง วันนี้เขารับปากมีนาว่าจะกลับมากินข้าวด้วย หลังจากช่วงเช้าต้องเข้าไปจัดการงานที่บริษัท ตอนนี้ยังเหลือเวลาอีกเกือบชั่วโมง แต่มีนาเริ่มนำช้อนมาวางไว้ตรงที่นั่งของพ่อแล้ว

“พ่อจะมาถึงกี่โมงคะแม่ลิน”

“หกโมงครึ่งค่ะ”

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ