บทที่ 33 ตอนที่ 33

“ทำไมมองผมอย่างนั้นครับ” เขาถามเสียงต่ำ

“ฉันกำลังคิดว่า...” เธอหยุดนิดหนึ่ง ก่อนยิ้มอย่างอายๆ “คุณคงรู้ว่าตัวเองทำให้คนอื่นเขินได้ง่ายมาก”

ปุริมหลุดหัวเราะเบาๆ เขาแตะหน้าผากกับหน้าผากเธออยู่ครู่เดียว ก่อนขยับออก แต่ปลายนิ้วยังเกลี่ยหลังมือเธออย่างเผลอตัว

ทุกอย่างต่างจากความทรงจำเก่าอีกครั้ง

ผู้ห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ