บทที่ 38 ตอนที่ 38

ปุริมตอบ

มีนาพยักหน้า

“ค่ะ”

เธอไม่ได้ถามอีกว่าเขาเป็นอะไร

เพียงยืนอยู่ข้างๆ ปล่อยให้เขากุมมือต่อโดยไม่เร่งให้เดิน

ปุริมค่อยๆ คลายมือจากคันลากกระเป๋า ก่อนหันไปมองเธอเต็มตา

“มีนา”

“คะ”

“ถ้าผมไปเชียงใหม่ คุณจะมีเวลาพบผมไหม”

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นทันที

แววตาที่เพิ่งเต็มไปด้วยความเป็นห่วงเปลี่ยนเป็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ