บทที่ 38 ตอนที่ 38
ปุริมตอบ
มีนาพยักหน้า
“ค่ะ”
เธอไม่ได้ถามอีกว่าเขาเป็นอะไร
เพียงยืนอยู่ข้างๆ ปล่อยให้เขากุมมือต่อโดยไม่เร่งให้เดิน
ปุริมค่อยๆ คลายมือจากคันลากกระเป๋า ก่อนหันไปมองเธอเต็มตา
“มีนา”
“คะ”
“ถ้าผมไปเชียงใหม่ คุณจะมีเวลาพบผมไหม”
หญิงสาวเงยหน้าขึ้นทันที
แววตาที่เพิ่งเต็มไปด้วยความเป็นห่วงเปลี่ยนเป็...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ตอนที่ 1
2. บทที่ 2 ตอนที่ 2
3. บทที่ 3 ตอนที่ 3
4. บทที่ 4 ตอนที่ 4
5. บทที่ 5 ตอนที่ 5
6. บทที่ 6 ตอนที่ 6
7. บทที่ 7 ตอนที่ 7
8. บทที่ 8 ตอนที่ 8
9. บทที่ 9 ตอนที่ 9
10. บทที่ 10 ตอนที่ 10
11. บทที่ 11 ตอนที่ 11
12. บทที่ 12 ตอนที่ 12
13. บทที่ 13 ตอนที่ 13
14. บทที่ 14 ตอนที่ 14
15. บทที่ 15 ตอนที่ 15
16. บทที่ 16 ตอนที่ 16
17. บทที่ 17 ตอนที่ 17
18. บทที่ 18 ตอนที่ 18
19. บทที่ 19 ตอนที่ 19
20. บทที่ 20 ตอนที่ 20
21. บทที่ 21 ตอนที่ 21
22. บทที่ 22 ตอนที่ 22
23. บทที่ 23 ตอนที่ 23
24. บทที่ 24 ตอนที่ 24
25. บทที่ 25 ตอนที่ 25
26. บทที่ 26 ตอนที่ 26
27. บทที่ 27 ตอนที่ 27
28. บทที่ 28 ตอนที่ 28
29. บทที่ 29 ตอนที่ 29
30. บทที่ 30 ตอนที่ 30
31. บทที่ 31 ตอนที่ 31
32. บทที่ 32 ตอนที่ 32
33. บทที่ 33 ตอนที่ 33
34. บทที่ 34 ตอนที่ 34
35. บทที่ 35 ตอนที่่ 35
36. บทที่ 36 ตอนที่ 36
37. บทที่ 37 ตอนที่ 37
38. บทที่ 38 ตอนที่ 38
39. บทที่ 39 ตอนที่ 39
40. บทที่ 40 ตอนที่ 40
ย่อ
ขยาย
