บทที่ 38 ความจริง 2

“ขอบคุณนะครับ น้องเมฆ” ชิงหลงมองคนที่อาเสวียนน้องรักของเขาถูกใจและเฝ้าติดตามมาแรมปีด้วยสายตาเอ็นดู ก่อนจะกล่าวขอบคุณและยิ้มให้เจ้าของชื่ออย่างเป็นมิตร

“ครับ” เมฆตอบรับด้วยร้อยยิ้มเช่นกัน แล้วหันไปหาพี่สาวกับคุณหมอลีบ้าง “เอ่อ แล้วทำไมพี่ไหมกับคุณหมอลีต้องตกใจขนาดนั้นด้วยครับ พี่ชิงหลงบอกเมฆว่า คุณหม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ