บทที่ 41 บทพิสูจน์ 2

“อื้อ!!” ม่านไหมหลับตาข่มอารมณ์หวามไหวเอาไว้ ลมหายใจร้อนผะผ่าวไล้แตะวงหน้าเธออยู่ไม่ห่าง ร่างทั้งร่างแข็งทื่อไม่กล้าขยับ

“แค่นี้ก็น่านะพิสูจน์ได้แล้ว ฉันไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้น พอเถอะค่ะ เลิกยุ่งกับฉันสักที จบเรื่องของเราเอาไว้ที่ตรงนี้” น้ำเสียงหวานสั่นไหวไปตามหัวใจที่กำลังสั่นเทา ยิ่งเขาวนเวียนจุมพิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ