บทที่ 47 ลอบทำร้าย 2

จักรพรรดิรั้งร่างบางเข้าสู่วงแขน จ้องลึกลงไปในแววตาของเธอ “พี่ไม่ได้โง่ และความจำก็ไม่ได้เสื่อม ร่องรอยพวกนี้พี่เป็นคนทำ”

“ไม่ใช่พี่พรรดิ”

“แปลว่านอนกับพี่เสร็จก็ไปนอนกับคนอื่นอีกหรือไง คืนเดียวนอนกับผู้ชายสองคนมันไม่ร่านเกินไปหน่อยเหรอมินตรา”

เพียะ! ใบหน้าหล่อเหลาสะบัดไปตามมือบาง

“อื้อ!!” จักรพรรดิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ