บทที่ 32 เธอกับเขามันคนละชั้น 2

“แม่เลี้ยงฉันชวนเพื่อนไปเล่นไพ่ที่บ้าน”

ปาลิตากัดริมฝีปาก รู้สึกอายที่ต้องพูดความจริง แต่เธออยากให้ไซม่อนรู้เอาไว้ว่า เธอกับเขามันอยู่คนละระดับ เธอไม่รู้ตื้นลึกหนาบางของเขาหรอก แค่รู้จักชื่อและเคยหน้าเขาบ่อย ๆ เท่านั้นเอง แต่ดูจากยี่ห้อนาฬิกาข้อมือที่เขาใส่ ราคาของมันก็แพงกว่าชีวิตที่มองไม่เห็นอนาคต...