บทที่ 67 เกือบไปแล้ว

“ป้าลำดวน! เป็นอะไรรึปล่าวครับ ?”  

เสียงตะโกนถามเต็มไปด้วยความวิตกกังวล เพราะเขาได้ยินเสียงเครื่องดูดฝุ่นที่เพิ่งเปิดทำงานดับไปเฉยๆ ค่อนข้างนาน

ร่างบางสะดุ้งเฮือก พลันหันขวับไปมองเจ้าของเสียงที่กระชากเธอออกมาจากฝันกลางวันแบบอัตโนมัติ ทว่าเรือนร่างเปลือยเปล่าครึ่งท่อนที่ชะโลมด้วยคราบเปียกลื่นของฟองค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ