บทที่ 15 3/5

ตั้งแต่วันนั้น วันแรกที่เขาตื่นขึ้นมาเจอเธอเหมือนว่าทุกอย่างในชีวิตที่เคยว่างเปล่าจะหายไป

อลิยาเป็นความไร้สาระเดียวในชีวิตเขาที่ดูเหมือนว่าจะมีสาระ

รอยยิ้มประดับน้อย ๆ ที่มุมปากบางหยัก มือใหญ่ยกขึ้นวางทาบกับแก้มนุ่มนิ่ม เขาเกลี่ยเส้นผมที่ปรกแก้มเธอออกให้อย่างแผ่วเบา

ปลายนิ้วแตะที่ปลายจมูกโด่งเล็ก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ