บทที่ 21 5/2

ดวินยังขยับซ้ำ ๆ รู้สึกดีเมื่อเธอยิ่งโอบกอดเขาแน่นขึ้น ใบหน้างามนี้เวลาหลงในมนต์เสน่หาช่างเย้ายวน ชายหนุ่มบดเบียดจุมพิตกับริมฝีปากอิ่มเต็มอีกหน แลกเปลี่ยนลมหายใจกันอีกครั้ง... ซ้ำ ๆ

“ดวิน” มือน้อยที่โอบรอบลำคอเขาเลื่อนลงมาวางบนหน้าท้องแกร่ง อลิยาดันให้เขาออกห่าง “พอก่อน” แก้มเธอแดงจัด “แม่ฉันกับคุณ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ