บทที่ 31 7/2

“ดี” เธอยิ้ม...แสยะ ก่อนก้มหลบทำเป็นเปิดกระเป๋าสะพายค้นหากระเป๋าสตางค์ให้วุ่นวาย “งั้นฝากด้วย เหมือนเดิม เอ่อไม่เอา ไม่เอาเหมือนเดิม ขอเป็นเอสเพรสโซ่เย็นแล้วกัน” คนดื่มกาแฟนมมาตลอดเอ่ยหน้าตาเฉย พร้อมกับยัดธนบัตรใบสีแดงลงในมือดวินจากนั้นก็เตรียมเผ่น

ไม่ไหว เพราะแบบนี้อลิยาเลยจะขอหนีไปตั้งหลักอีกรอบ

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ