บทที่ 36 7/7

ชายหนุ่มก้าวถอยหลังไปสองสามก้าว เขาเบือนหน้าหนี

“ฉันคิดนะ คิดมาตลอดว่าเธอรู้สึกดี ๆ ให้ แต่เหมือนจะคิดผิด เราไม่เคยคิดตรงกันสักนิดเดียว”

ระเบิดอารมณ์ใส่กันแล้วก็เหมือนว่าสิ่งที่เหลืออยู่มีแต่ความเสียใจ

“จะว่าไปเธอก็ขีดเส้นให้ฉันอยู่อยู่แล้วนี่นา แต่เป็นฉันเองที่อยากก้าวข้ามมันมา ขอโทษด้วยแล้วกัน ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ