บทที่ 6 2/1

เธอไม่ได้ยักยอกหรือขโมยเงินบริษัทหรอกนะ แต่เผอิญหัวหน้าของเธอเป็นผู้สอบบัญชี เลยมีงานพิเศษป้อนให้เธอมาเรื่อย ๆ จริง ๆ

อลิยาคิดว่าอีกสักปีสองปีจะเข้าสอบเป็นผู้สอบบัญชีและตั้งสำนักงานสอบบัญชีเป็นของตัวเองเสียที

รายได้อื้อซ่า แต่ก็มาพร้อมกับความรับผิดชอบที่หากพลาด ตรวจสอบไม่ดี ก็คงจะถูกยึดใบอนุญาตผู้สอบคืน

“คอมฯ เป็นอะไรอีกแล้ว!”

น้ำหนึ่ง สาวเหนือผู้ร่วมงานและเพื่อนสนิทของเธอ ‘เหมือนจะ’ บ่นอุบ เมื่อจู่ ๆ คอมพิวเตอร์ก็ดับวูบไป

“เรียกไอทีสิ” อลิยาออกความเห็น ‘ตามที่ควรจะเป็น’ และได้ยินเสียงอ่อนเสียงหวาน

“นั่นสินะ เอ คุณดวินจะว่างไหมน้า”

อลิยาหันไปมอง และยิ้มแห้ง หญิงสาวลอบถอนหายใจ นี่หากน้ำหนึ่งรู้ว่าเธอแอบกินกับดวินมาเป็นปี ไม่อยากจะคิดเลยว่าเพื่อนสนิทจะมีปฏิกิริยาแบบไหน

“ลียา”

หญิงสาวพยักหน้ารับ

“โทรศัพท์หาคุณดวินให้หน่อยสิ” พูดแล้วก็ทำตาแบ๊ว “นะ... ถ้าเป็นลียาโทร. คุณดวินก็คงจะรีบมาดูให้เลย”

สาเหตุก็เพราะพ่อเจ้าประคุณทูนหัวเป็นผู้จัดการฝ่ายไอที ตำแหน่งใหญ่โตใช่ไหมล่ะ แล้วทำไมอายุอานามก็ไม่มากแต่ได้เป็นผู้จัดการฝ่าย ก็เพราะมีข่าวลือว่าเขาเป็นเด็กเส้น ตอนแรกอลิยาก็คิดแบบนั้น แต่หลัง ๆ คิดว่าไม่น่าใช่

ดวินเก่งจริง โดยเฉพาะโปรไฟล์หรูเลิศอย่างเรียนจบจากสถาบัน MIT[1]

“ลียา”

อลิยาลอบถอนใจ “จ้า”

หญิงสาวกดโทรศัพท์เบอร์ภายใน ระหว่างรออีกฝ่ายรับสายก็อดคิดไม่ได้ ส่วนใหญ่เท่าที่เธอพอจะรู้มาบ้าง คนจบจาก MIT ได้นี่ล้วนมีบริษัทของตัวเองทั้งนั้น ส่วนใหญ่เป็นบริษัทสตาร์ตอัพ

เธอเคยถาม

‘ทำไมไม่ตั้งบริษัทของตัวเองล่ะดวิน ทั้ง ๆ ที่เรียนจบจากสถาบันอันดับหนึ่งมาขนาดนี้น่ะ’

‘เป็นนายจ้างทำไมล่ะลียา ขี้เกียจรับผิดชอบ เป็นลูกจ้างน่ะดีแล้วความเสี่ยงต่ำนะ’

ช่างเป็นคำตอบที่กวนประสาทดีแท้ไหมล่ะ!

“อ๊ะ ฮัลโหลคุณดวิน คือคอมพิวเตอร์มีปัญหาค่ะ คุณช่วยมาดูให้หน่อยได้ไหมคะ”

เวลางานก็ต้องสุภาพหน่อย อลิยาจงใจบอกรวม ๆ เพราะถ้าเขารู้ว่าปัญหาที่ว่ามันก็แค่สาว-สาวแผนกนี้อยากเห็นหน้า เขาไม่มาแน่ และถ้าอยากให้พ่อหนุ่มฮอตมา พนักงานในแผนกบัญชีเกือบสิบคนในสาขาเมืองไทยจึงพร้อมใจเรียกหาอลิยาเสมอ เพราะเธอเป็น ‘เพื่อน’ ของดวิน!

เขารับคำแต่ไม่ได้บอกว่าจะมา ‘เอง’ หรือเปล่า

“บอกให้แล้วนะจ๊ะ แต่จะมาไหมลียาไม่รู้หรอกนะ”

เท่านั้นสาวสาวก็พออกพอใจ อลิยาหมดความสำคัญและเธอก็หันกลับมาหางานประจำที่ทำอยู่ ใกล้สิ้นเดือนแบบนี้รายงานทางภาษีเอย รายงานอะไรต่อมิอะไรเอยส่งเข้ามาเป็นตั้ง ๆ ให้เคลียร์ แต่ถึงจะยุ่งมาก

อลิยาก็ยังมีเวลาตอบข้อความในไลน์ที่ส่งมาถาม

Davin  ใคร   09:40

Read

09:41       น้ำหนึ่ง ดูเหมือนว่าจะเตะปลั๊กหลุด

ไม่มีข้อความใดตอบกลับมาอีก

อลิยาอยากหัวเราะออกมาจริง ๆ ตอนนี้ดวินคงทำหน้ายุ่ง คิ้วขมวดและถอนหายใจเฮือกแล้วเฮือกเล่า ท้ายสุดก็เป็นไปตามคาด คนที่ถูกส่งมาเป็นพนักงานใหม่ ส่วนคนฮอตหายจ้อย และสาวสาวก็พากันหมดอาลัยไปเป็นแถว

น้ำหนึ่งถึงกับบ่น

“จะสิ้นเดือนแล้วงานก็เยอะ คุณดวินจะโผล่มาให้เห็นเป็นกำลังใจบ้างก็ไม่ได้!”

ถึงจะได้ชื่อว่าเป็นเพื่อน แต่เธอกับดวินก็ไม่ค่อยได้เจอกันนักหรอก แผนกของเขาอยู่ชั้นสิบห้า ส่วนเธออยู่ชั้นสิบสามแต่ถูกเรียกว่าชั้นสิบสองครึ่ง หากไม่มีอะไรหนักหนาเกิดขึ้น หรือมีปัญหาเรื่องงานก็เรียกได้ว่าเราแทบไม่ได้เจอหน้ากันในที่ทำงานเลย จะยกเว้นก็ตอนพักเที่ยงที่เจอกันที่ร้านอาหารบ้าง ทักทายไปตามประสาและแยกย้าย

แต่ก็ถือได้ว่าเธอเป็นเพื่อนเขา เพราะเป็นคนที่เจอแล้วเขาไม่มองเมิน

ฮะ ฮะ มันก็จริงที่ว่าเขาหล่อลาก หน้าตาดีมาก ๆ และเก่งสุด ๆ ทว่าเข้าถึงตัวยาก สาว-สาวจึงได้แต่มอง

ชีวิตของอลิยาวนเวียนอยู่แบบนี้ทุกวัน-ทุกวัน ไม่มีอะไรแปลกใหม่ ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น เธอเหมือนเดินอยู่บนถนนคอนกรีต ราบเรียบ สงบสุข

“ไปกินข้าวกัน”

เหล่าสาวบัญชีหน้ายุ่ง หัวฟูเอ่ยชวนกันเซ็งแซ่ ทั้งแผนกมีกันรวมผู้จัดการแผนกก็สิบคนพอดี พอไปรับประทานอาหารก็เป็นกลุ่มใหญ่จะมีบ้าง บางครั้งเท่านั้นที่แยกย่อย ๆ ต่างคนต่างไปกัน อย่างเช่นวันนี้

“ลียาไปเถอะ” น้ำหนึ่งเอ่ยชวน สาวเหนือผู้มีดวงตาเรียวเล็กดูเป็นอาหมวยถือกระเป๋าสตางค์ยืนรอ กระโปรงทรงเอ เสื้อคอบัวและรองเท้าคัตชูส้นสูงทำให้ดูเหมือนครูพี่เลี้ยงตามโรงเรียนอนุบาล “ทุกคนฝากซื้อกันตามนี้นะ ไม่มีอะไรนอกเมนูใช่ไหม” สาวใจกว้างเป็นแม่น้ำเอ่ยถาม หลังตาไล่อ่านลิสต์รายการสั่งซื้อยาวเป็นหางว่าว

งานเยอะและทุกคนต้องรีบ หน้าที่ไปซื้ออาหารเลยเป็นของอลิยากับน้ำหนึ่งที่ทำงานเสร็จแล้ว

เสียงขอบคุณดังระเบ็งเซ็งแซ่ สองสาวก้าวออกจากแผนกตรงไปยังลิฟต์ แล้วน้ำหนึ่งก็แทบกรี๊ดเมื่อ ‘คุณดวิน’ ดันอยู่ในลิฟต์ตัวนั้นด้วย

“เชิญครับ” เขาขยับหลีกเพื่อให้สองสาวก้าวเข้ามา และเพราะช่วงเที่ยงคนจึงค่อนข้างเยอะ ดวินก้าวลงไปยืนหลังสุดคู่กับอลิยา มีน้ำหนึ่งยืนเยื้องไปด้านหน้าและเขินตัวบิด

คู่เพื่อน FWB มองสบตากัน อลิยาส่งซิกทางสายตาบอกว่าเพื่อนคนนี้ของเธอปลื้มเขามาก

[1] Massachusetts Institute of Technology