บทที่ 22 ตอนที่ 12

“มองเหี้ยไรนัก” ผมเงยหน้าถามไอ้แจงที่ตอนนี้มันนั่งหน้าเอ๋อมองผมกินข้าว ทั้งที่ข้าวมันไก่ในจานมันก็ยังไม่แตะ

“มองเหี้ยไง” มันรีบเอามือปิดปากหลังจากพูดออกมา คล้ายกับว่านึกขึ้นมาได้ว่าตอนนี้ผมเป็นต่อ

“กินข้าว จะได้เปิดร้าน” ผมทำเฉยแกล้งไม่สนเรื่องที่มันด่า

“จะกลับบ้าน”

“อยู่กับกูทั้งวันไม่ตายหรอก แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ