บทที่ 35 ตอนที่ 22

เช้าวันต่อมา...

ฉันกำลังรู้สึกว่ามีคนกำลังจ้องฉันอยู่ ฉันรู้สึกได้จากความรู้สึก รู้สึกถึงพลังงานบางอย่าง ฉันจึงยังไม่คิดจะลืมตาขึ้น

ใครกล้าลืมก็บ้าแล้ว แรงอาฆาตขนาดนี้ แจงไม่กล้าหรอกจ้า แล้วตอนนี้สมองก็กำลังประมวลภาพเหตุการณ์เมื่อคืนทั้งหมด แล้วภาพก็ย้อนเข้ามาในหัวเป็นฉากเป็นตอน จนถึงวินาทีสุดท้าย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ