บทที่ 57 ตอนที่ 38(2)

คือต้องเป็นฉันไหมวะที่ร้องไห้อะ ไหงเป็นมันไปได้

“อีบ้ายิมมึงร้องไห้ทำไมเนี่ย” ฉันลุกลงจากเตียง ดึงเสื้อขึ้นมาปิดจมูกและเดินไปกอดมัน

“ก็กูเสียใจ ดีนะที่มึงไม่บอกกูตั้งแต่วันนั้นว่ามึงท้อง ไม่งั้นกูคงพ่นคำทำร้ายจิตใจมึงมากกว่านี้ กูขอโทษนะแจง...” แล้วผัวบ้า ๆ ของฉันมันก็กอดฉันและร้องไห้เป็นวรรคเป็นเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ