บทที่ 103 31/5

“อะ...อะไรล่ะคะ”

“ก็ใบสมัครของผมไง”

คนพูดแม้ยังเจ็บหู แต่ก็ยิ้มกรุ้มกริ่มได้ยามเห็นแก้มของสาวเจ้าเป็นสีระเรื่อขึ้น

“อายุกำลังดี จบปริญญาตรี มีเงินเดือน ตอนนี้ไม่มีภาระผ่อนอะไร คุณฉัตรพอจะรับไปพิจารณาได้ไหมล่ะครับ”

ใจหนึ่งก็ยังโกรธเขาอยู่ แต่อีกใจกลับเริ่มอ่อนแอเพราะเธอเองก็รักเขาไม่ต่างกัน

“ฉัต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ