บทที่ 106 33/2

จากวีรกรรมเงินหนึ่งร้อยบาทจากค่าแอบส่องเมื่อวานสลิลฉัตรก็พอจะนึกรู้

“คราวนี้นายให้เท่าไหร่คะ”

แสนดายิ้มแห้ง ชูนิ้วสองนิ้ว สลิลฉัตรผ่อนลมหายใจยกมือขึ้นชี้และทำหน้าดุ ๆ

“แต่” กระนั้นแสนดาก็ไม่วายย้ำ “ถึงนายไม่ได้ให้ แสนดาก็พูดจริงนะจ๊ะ นายไม่เคยยิ้มให้ใครเหมือนกับยิ้มให้น้าฉัตรเลย อันนี้แสนดาพูดจริ...