บทที่ 18 6/3

“สวัสดีครับ” คนพูดตีมึนนั่งอยู่ที่เก้าอี้เหล็กดัดสีขาว หนึ่งในสองตัวที่ตั้งอยู่บนชานด้านหน้าของบังกะโล บนโต๊ะกลมตัวเล็ก ๆ นั่นเป็นถาดที่สานจากไม้ไผ่ วางจานปาท่องโก กับขนมเล็ก ๆ น้อย ๆ พร้อมกับแก้วกาแฟ “เช้านี้อากาศดีนะครับ เสียดายคุณฉัตรไม่ทันเห็นพระอาทิตย์ขึ้น วิวจากระเบียงบังกะโลหลังนี้สวยจริง ๆ” ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ