บทที่ 22 7/4

“ถึงห้องคุณแล้วค่ะ โชคดีนะ ฝันดีดี ผีให้หวยนะ”

เจ้าของที่พักยืนอยู่ด้านล่างบันไดพร้อมบอกลา ส่วนชายหนุ่มก้าวขึ้นบันไดจับราวไว้ด้วยอาการโงนเงน เขาหันมามองเธอยกมือขึ้นโบก

“กลับดี ๆ นะครับ”

“ขอบคุณค่ะ บาย” พูดแล้วก็ตั้งท่าจะเดินจากมา ส่วนถายุกรก้าวขึ้นไปยืนบนระเบียง เขาไม่ได้หันกลับไปมองสลิลฉัตรอีกแล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ