บทที่ 62 19/3

“ตายจริง ฉันคงลืมบอกไปฉันไม่ได้มาขออนุญาตค่ะ แต่ฉันแค่มารับเฉย ๆ”

“คุณหญิง ผมเป็นพ่อของมู่นะ คิดว่าคุณหญิงคงจะไม่ลืม”

“แน่นอนค่ะฉันไม่ลืม ว่าคุณเป็นพ่อที่เพิ่งจะเจอลูกแค่ไม่กี่วัน”

ยิ้มของพักตร์พิไลยังอยู่ดูไม่ทุกข์ไม่ร้อน

“แต่ว่ากันตามกฎหมายในใบสูติบัตรพ่อของยายมู่เป็นตาของยายมู่เอง และผู้รับอุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ