บทที่ 99 31/1

เหมือนจะแกล้งแหย่ แต่ประโยคสุดท้ายนั้นทำให้สลิลฉัตรพูดไม่ออก ถายุกรเคยถูกทิ้ง เหมือนเขาเอาแต่ใจ แต่ทำไมเธอกลับรู้สึกว่าเขากำลังขอร้อง รู้สึกว่าเขาเหมือนเด็ก... กำลังกลัว

หญิงสาวดวงตาหม่นลง เธอผ่อนลมหายใจ

เธอจะอยู่กับเขาได้หรือ ยิ่งเห็น ยิ่งรู้ เขากลับยิ่งอยู่ห่างจากเธอมาก ไม่ใช่ฐานะ ความร่ำรวยหรือ...