บทที่ 3 คนนี้ขอบ๊าย
หลังทำงานที่จะส่งอาจารย์เสร็จก็เหมือนได้ยกภาระออกจากอก เรากับอีเจ๊หวานเจี๊ยบก็รีบใส่เกียร์หมาลงมานั่งดูผู้ชายเล่นบอลกันด้านล่างข้างสนาม
นี่เรากล้าสารภาพเลยไม่ได้ดูบอลหรอกค่ะพูดให้สวยหรูไปงั้นแหละว่าลงมานั่งดูบอลความจริงเอาแต่ดูเป้านักบอล ฮ่าๆ เวลาที่ผู้ชายวิ่งตามลูกบอลแล้วแบบอื้อหือลูกกลมๆมันเด้งดีสุดๆ ไปเลยจนเราสงสัยว่าพวกเขาใส่กางเกงในกันหรือเปล่านะ?ก็เลยต้องถามผู้รู้สักหน่อย
“เจ๊เขาใส่กางเกงในไหม?” หันกลับมาถามแกด้วยความสงสัยใบหน้าหื่นพอสมควร
“หน้าจะไม่ใส่นะเพราะผัวกูมันบอกว่ากางเกงในชอบรัดไข่มันเลยไม่ใส่เวลาเล่นบอลแต่คนอื่นกูก็ไม่รู้แต่ถ้าให้กูเดา”
“เขาคงไม่ใส่กันหรอกมันรั้งไข่ไง”
“ก็ว่าทำไมเป็นพวงขนาดนั้น ฮ่าๆ ถ้ากางเกงบอลหลุดนี่มันก็คงออกมาทักทายชาวโลกเลยสินะเจ๊”
“มึงนี่ก็หื่นเกิน! แต่หลุดก็ดีนะ เจ๊อยากเชยชมด้วยสายตา อิอิ”
เรากับอีเจ๊หวานเจี๊ยบก็นั่งมองไข่วิ่งในสนามอยู่แบบนั้นจนพวกพี่ๆ เขาเริ่มหยุดพักกันมานั่งดื่มเบียร์ที่โต๊ะด้านใน
“แดกเยอะเดี๋ยวก็ลงสนามไม่ได้หรอกพี่ต้น” อีเจ๊หันไปดุคุณสามีเขา
“ไม่ลงแล้วเหนื่อยพวกกูจะแดกเหล้ากันแล้วเนี่ย มึงทำงานส่งเสร็จแล้วเหรอหวาน?”
“เออ เรียบร้อยรอบนี้คะแนนเต็มบอกเลย”
“ให้มันจริงเถอะแก่แล้วรีบเรียนให้จบจะได้แต่งงาน”
“ฮั่นแน่ๆ ทำเป็นปากร้ายใส่เจ๊หนูแต่จริงๆอยากขอแต่งงานอะดิ๊พี่ต้น” เรารีบเอ่ยแซวเมื่อมีโอกาส
“รู้เยอะนะแก หึหึ”
พอน้ำเมาเข้าปากเท่านั้นแหละบอลไม่สนใจอีกต่อไปขึ้นมานั่งตั้งวงดื่มกันเป็นจริงเป็นจังพร้อมเปิดเพลงอกหักกินใจไปอี๊ก
“อ่าวเลิกเล่นแล้วเหรอว่ะพวกมึง!?เพิ่งจะ2ทุ่มเองไอ้พวกนี้นัดมาเล่นบอลหรือแดกเหล้า” เสียงโทนเข้มเอ่ยขึ้นมา
“ไอ้กู๊ดกว่ามึงจะมาได้พวกกูยิงเข้าประตูไปหลายประตูแล้วสัส มานั่งแดกเบียร์กันดีกว่า”
“กูมันพ่อลูกติดไหมละครับกว่าจะเอาลูกเข้านอนกว่าจะออกมาได้ก็ใช้เวลาหน่อย…พวกมึงไม่ใช่พ่อหม้ายลูกติดแบบกูจะไปเข้าใจอะไร!”
“ไม่เถียงครับเพื่อน”
เรารู้สึกว่าเสียงผู้ชายที่คุยกับพี่ต้นจะเข้มๆ แบบว่าเท่ห์ดีอ่ะเสียงมีเสน่ห์ดีเราเลยหันกลับมาเพื่ออยากจะดูหน้าตาสักหน่อยจะหล่อได้เสียงหรือเปล่าเลยลองค่อยๆ หันกลับมาสำรวจว่าที่เหยื่อสักหน่อย
“พะ...พี่กู๊ด!พี่กู๊ดจำหนูได้ป่ะเนี่ย!” พี่กู๊ดมองหน้าเราแล้วใช้สมองไตตองสักพักผู้หญิงในชีวิตเขาคงเยอะแหละถึงได้นึกนานขนาดนี้
“ใช่ไอติมไหมน้องสาวของ...ทอฝัน!?” โทนเสียงที่เอ่ยชื่อพี่ฝันทำไมดุแปลกๆแหะ
“ถูกต้องแล้วค่ะแล้วพี่ฝันไม่ได้มาด้วยเหรอคะ!?”
เหมือนว่าคำถามเราจะไปจี้จุดอะไรพี่กู๊ดเข้าทำให้หน้าพี่กู๊ดที่ตอนแรกยิ้มอยู่ดีๆ ตอนนี้กลับหน้าบึ้งเชียว....เราพูดอะไรผิดไปเหรอ
“หย่ากันแล้วล่ะ!!”
เฮ้อ!จริงดิเราไม่รู้เลยนะเนี่ยก็อย่างที่เคยบอกเราไม่ได้สนิทกับ พี่ทอฝันขนาดนั้นถึงเขาจะเป็นญาติเราก็จริงแต่ก็เป็นญาติห่างกันมีเฟสกันก็จริงแต่ไม่ได้ตั้งใจส่องไงและคนเขาหย่ากันเขาคงไม่ประกาศให้โลกรู้หรอกนะ!
“พี่กู๊ดไอติมขอโทษนะคือไอไม่รู้อ่ะ….ขอโทษจริงๆ นะคะพี่กู๊ดที่เอ่ยถามพี่ออกไปแบบนั้น” เรายกมือขอโทษแบบจริงจัง
“อือ ส่วนมากก็ไม่มีใครรู้หรอก...ช่างเถอะ!!พี่ไม่ได้คิดอะไรกับเรื่องนี้แล้ว” พูดแบบนี้เราอยากจะรู้แล้วสิเขาไปเลิกกันเพราะอะไรว่ะ
“หนูขอโทษจริงๆ ค่ะสำนึกผิดเลยเนี่ย” แกพยักหน้าให้เราก่อนที่แกจะลงไปนั่งข้างเพื่อนๆ
“อีไอติมมึงรู้จักพี่กู๊ดด้วยเหรอ”เจ๊หวานรีบขยับเข้ามาใกล้
“อือ พี่กู๊ดแกเป็นผัวเก่าญาติ”
“หล่อว่ะอีไอติม แนวนี้แหละเหมาะกับมึง...เอาเลย”
“คนนี้กูขอปล่อยนะเจ๊!! ของญาติกูไม่อยากกินซ้ำว่ะ”
และจากนั้นก็ดื่มกันเราว่าจะดื่มนิดหน่อยพอให้มีความกล้าหน้าด้านคุยกับผู้ชายก่อนแต่พอเหล้าสุดแรงเข้าปากลงกระเพาะเท่านั้นแหละ…จัดจ้าดแบบสุดฤทธิ์สุดเดชเหมือนว่าจะไม่มีพรุ่งนี้ จากที่ตั้งใจเอาไว้จะอ่อยผู้ชายกับไม่ได้อ่อยเพราะเมาจ้า หมดกันพ่อพวงไข่ของฉ้าน
“ป๊าค่าบ!!..ป๊า….ป๊าาาาสัญญาว่าจะพาผมไปกินไอติม!!จำได้ใช่ไหมค่าบ”
เอ๊ะ!
เสียงเด็กที่ไหน...หรือในห้องเรามันจะมีพลังงานบ้างอย่างงั้นเหรอยังไม่ทันจะได้คิดอะไรไปมากกว่านั้นเราก็รู้สึกเจ็บหน้าอกเหมือนว่ามีอะไรกระโดดลงมาทับหรือว่าผะ…ผี!ใช่ไหมว่ะ
"โอ๊ย!"
เราอุทานออกมาด้วยความเจ็บพร้อมเอื้อมมือจับหาสาเหตุจนเจอกับร่างเล็กของเด็กหนุ่มหน้าหล่อทำหน้างงจ้องตาเราน้องคงจะสงสัยเหนือนกันสินะเราเป็นใคร ก็นี่ห้องฉันแล้วเด็กคนนี้มาจากไหนกันล่ะ?
หรือเมื่อคืนเราเมาหนักจนขโมยลูกใครกลับห้องงั้นเหรอ?
“เอ๊ะ!พี่ผู้หญิงเป็นใครค่าบหรือว่าป๊าแปรงร่างเป็นผู้หญิงเหรอค่าบ...วู่!ป๊าแปรงร่างได้ด้วย” เด็กชายคนนั้นเอื้อมมือมาจับแก้มเรา
ไม่ใช่แค่เด็กคนนั้นที่ตกใจเพราะเราเองก็ทั้งตกใจและงงงวยเหมือนกันทำไมเด็กคนนี้มาอยู่ในห้องนอนของเราได้ล่ะ แล้วลูกใคร!?
เราพยายามใช้ความคิดแต่ก็นึกไม่ออกหรือเมื่อคืนกูเมาถึงขั้นขโมยลูกใครกลับห้องด้วยจริงๆ
แต่เอ๊ะ!เราลองมองรอบๆห้องอีกครั้ง หรูขนาดนี้ไม่ห้องนอนของเราแน่แล้วเรามานอนที่ไหนละเนี่ยลองค่อยๆ ขยับตัวเองให้ลุกนั่งแต่ก็รู้สึกปวดแปลกๆ เลยเปิดผ้าห่มออกดูก็เจอกับร่างกายบางของตัวเองที่ตอนนี้มันไร้วิญญาณเสื้อผ้าไม่มีเหลือสักชิ้นติดตัวแถมตรงนั้น(ปิ๊อ่ะ)ก็ป่วยด้วย
ทำเอาเราคิดวิตกกังวลขึ้นมาทันทีเมื่อคืนมันเริ่มจากจุดไหนแล้วใครมันเอาเรามาอยู่ในห้องนี้ว่ะ ไอ้บ้าที่ไหนกันมันทำเลวๆกับกู!
