บทที่ 5 ภาพจำที่ชัดเจน
(ภาพจำเมื่อคืน)
“ยัยติมแกจะไปนายยยย” เสียงเมาระดับใกล้จะหลับแต่ใจสู้
“ก็กลับบ้านอะดี๊...บ๊ายๆ ไปก๊อนน้าเจ๊” เราเดินเซจะกลับห้อง
“ยัยไอติมแกนอนที่ออฟฟิศก็ได้นั่งแท็กซี่สภาพนี้กลัวไม่ถึงห้องว่ะเดี๋ยวกูเปิดออฟฟิศให้มึงก็นอนที่นี่แหละ” ต้นเอ่ย
“หนูใคร!?(ชี้นิ้วมาที่ตัวเอง)หนูคือไอติมที่คอแข็งมากหนูคือคอทองแดงนะเฟ้ย!! พี่ต้นไว้ใจอีไอติมได้เลยกลับถึงหอแน่นอนมายมีเมามายมีหลงทาง”
“มันยังจะเถียงอีกขนาดนี้แล้ว มันบอกไม่เมาเดินยังไม่ตรงเลย เอ้อ!”
“มึงด่ากูเหรอไอ้ต้น!...มึงพูดใหม่เลยนะ”
“ทั้งพี่ทั้งน้องกูจะบ้าตาย!…เอาไงดีว่ะไอ้กู๊ด!?ไอ้ไอติมท่าจะไม่ยอมนอนที่นี่ว่ะถ้าปล่อยให้กลับเองก็เป็นห่วงน้องมันเป็นผู้หญิงด้วย” ต้นยังไม่ทันจะได้พูดอะไรต่อเมียเขาก็ทำท่าทางเหมือนจะอ้วก
“เดี๋ยวกูเอาไปส่งให้เอง ห้องน้องมันอยู่ไหน!?”
“รังสิตข้างตึกฟ้าห้อง255 ชั้น5 กุญแจมันก็อยู่ในกระเป๋านั้นแหละ…ไอติมเดี๋ยวไอ้กู๊ดไปส่งนะได้ยินพี่ป่ะเนี่ย!?” เขย่าชะกูเป็นยาคูลท์เลยนะไอ้พี่ต้นรู้นะแต่ตอบกลับไม่ได้ลิ้นไม่สนิทกับร่างกายแล้ว
ตอนนั้นร่างกายก็หมดแรงด้วยรู้สึกว่ามีคนอุ้มเราขึ้นแล้วเดินมาที่รถพอได้รับแอร์เย็นๆ มันก็รู้สึกหนาวๆ เลยขยับเข้าไปหาความอบอุ่นจากคนข้างกายคว้ากอดแขนแกร่งก้ามล่ำมากอดเพื่อรับความอบอุ่น
“ไอติม!กลับไปนั่งดีๆ ไป๊!!”
“ล่ำจังเลยอ่ะ!! หน้าท้องจะแน่นเหมือนแขนไหมคะ อิอิ”
ไม่เพียงแค่เอ่ยถามนะเพราะเราใช้ฝ่ามือลูบไปที่หน้าท้องของผู้ชายข้างๆ เพื่อสำรวจให้แน่ใจว่านี่คืออะไร…ว้าวๆๆ!มันแน่นมากบวกกับกลิ่นตัวเขาหอมแบบเท่ห์ๆ กลิ่นหอมสะอาดด้วยความแรดที่ซุกซ่อนเอาไว้ในลากลึกจิตใจก็ได้โผล่ออกมาประทับร่างสาวบางเป็นที่เรียบร้อย
เราดึงเสื้อของพี่เขาขึ้นเจ้าตัวก็พยายามฝืนไม่ให้เราทำอะไรที่ไม่งามในรถเขาแต่มีเหรอคนเมาและแรดแบบเราจะยอม หึหึ…เป้าหมายมีไว้พุ่งชนคำขวัญประจำใจ
“ไอ!...มีสติหน่อยอย่าดื้อ!!เดี๋ยวเจอของจริงจะหนาว”
พยายามพูดให้คนเมามากๆ อย่างเรามีสติแต่มันก็สูญเปล่าค่ะเราขยับขึ้นไปดูดที่ซอกคอของพี่กู๊ดจนเจ้าตัวยอมตีไฟเลี้ยวเข้าข้างทางเพื่อไม่ให้เกิดอุบัติเหตุ
“ไอเธอกำลังทำในสิ่งที่ไม่ควรจะทำนะพี่เตือนเธอแล้ว!” จับแขนเราไว้สายตาดุจ้องมองดวงตาเล็ก
“นี่แหละค่ะคือสิ่งที่หนูอยากได้ตอนนี้…จ๊วบ!!...จ๊าบบ!!”
เราพุ่งเข้าไปดูดดื่มกับริมฝีปากของพี่กู๊ดเขาก็ยอมจูบตอบเรา ฝ่ามือใหญ่เลื่อนมาจับล็อกท้ายทอยแล้วเขาก็สอนให้รู้ว่าการจูบของผู้เชียวชาญมันเป็นยังไง
“หยุดทำไมอะคะ!?” เรามองหน้าด้วยความสงสัย
“ไปต่อที่บ้านเถอะ!! ลูกอยู่บ้านแค่กับพี่เลี้ยง”
“แล้วแต่พี่กู๊ดเลยค่ะไอได้หมด”
“เธอแน่ใจใช่ไหมไอติม!?ถ้าไปถึงบ้านพี่เธอไม่มีสิทธิ์จะกลับใจนะ!?” จ้องตาเราอย่างจริงจังเพื่อรอยืนยันคำตอบ
“ค่ะ!!ไอต้องการพี่”
เราเอื้อมไปลูบที่เป้ากางเกงเป็นการยืนยันเราจะถอดเกงเกงพี่กู๊ด ออกเพราะตั้งใจจะอมให้เขาแต่เจ้าตัวขอร้องไม่ให้ทำเพราะเดี๋ยวจะควบคุมรถไม่ได้มันจะเกิดอุบัติเหตุระหว่างทาง
ตลอดทางกลับบ้านฝ่ามือใหญ่ลูบที่ขาอ่อนขึ้นลงอยู่แบบนั้นพอถึงบ้านเราก็รีบร้อนดันพี่กู๊ดลงไปนอนนัวเนียกันที่โซฟาทั้งจูบทั้งดูดฝ่ามือเล็กล้วงเข้าไปคว้าเอาท่อนเนื้อออกมารูดขึ้นลงจนมันแข็งได้ที่ไอก็เลื่อนตัวเองลงไปนั่งคุกเข่า
จ๊วบ!ดูดที่ท่อนเอ็นเส้นเลือดปูดนั้นทำเอาเจ้าของท่อนใหญ่ต้องเอ่ยปากชม
“ดีมากกกก...ซิ๊ดดดด!!!” เขากดหัวเราให้อยู่จังหวะที่พอดีแบบนั้นแล้วกระแทรกสวนกลับเข้ามา
อ๊อก!!!อ๊อก!!
“อ้าสสส!!...เยสเถอะ!!พี่ไม่ไหวแล้ว”
เขาดึงให้เราขึ้นไปแลกลิ้นฝ่ามือใหญ่บีบเค้นที่เต้าอวบไปด้วย…ตวัดลิ้นแลกกันอยู่สักพักพี่กู๊ดก็กดให้เราลงมานอนอ้าบนโซฟาเขาจัดการกับชุดนักศึกษาของเราโดยการดึงกระโปรงทรงเอขึ้นไว้บนเอวบางแล้วถอดเอากางเกงในตัวจิ๋วสีดำลูกไม้ออกไปให้พ้นกลีบเนื้อนูนเรียบเนียน
นิ้วเรียวยาวค่อยๆ ลูบผ่านเม็ดทับทิมแดงพี่กู๊ดจ้องมองเหมือนว่ามันเป็นสิ่งที่แปลกใหม่เหมือนเขาไม่เคยเห็นมันมาก่อนอย่างงั้นแหละทั้งที่เขาก็คงจะผ่านมาเยอะกับเรื่องแบบนี้
“ไปที่ห้องเถอะเดี๋ยวลูกมาเจอ!!ไม่รู้จะตอบไง” แขนแกร่งล่ำอุ้มร่างบางเพียงข้างเดียวเพื่อเดินขึ้นมาที่ห้องเชือด
“รูแน่นจังว่ะไอ!แบบนี้จะรับมือของพี่ได้เหรอ!?”
“อ้าสสสส!...ซิ๊ดดดดด!!...สะ…เสียวจัง”
นิ้วเรียวยาวค่อยๆ ดันเข้ามาช้าๆ ในร่องที่แฉะไปด้วยน้ำรักใสหัวแม่โป้งบี๋มาที่เม็ดทับทิมมันยิ่งทำให้น้ำรักแฉะออกมาเรื่อยๆ และยิ่งเสียวไปกว่านั้นเมื่อปลายลิ้นหยาบหนาลากผ่านเม็ดทับทิมพี่กู๊ดทั้งดูดทั้งแทงสลับกับนิ้วเรียวยาวที่แทงเข้าออกเป็นจังหวะ
อ๊อยยยย!!!อ้าสสส!!
“พี่เอาแล้วนะไอ!!...เธอไม่เปลี่ยนใจใช่ไหม!?ถ้าเข้าแล้วถอยไม่ได้นะพี่เตือนไว้ก่อน” เขาเอ่ยถามย้ำอีกครั้ง
“อ้าสสสส…เยสกันเถอะค่ะไอไม่ไหวแล้วจริงๆ”
คำพูดสั้นๆ แต่เหมือนเป็นการเชิญชวนในเวลาเดียวกันพี่กู๊ดเลยจัดการส่งท่อนเอ็นขนาด9.5นิ้วเข้ามาในร่องเสียวที่เปิดอ้ารอรับความใหญ่โตมโหฬารจากพี่กู๊ดมาสักพักใหญ่ๆ
