บทที่ 7 วนเวียนใกล้ชิด

“ว่าไงยัยไอติมสรุปกี่รอบเมื่อคืน...ตอบสิกี่รอบจ๊ะ”

อีเจ๊หวานมันเริ่มจะถามเยอะแล้วนะคนตอบก็เขินเป็นเหมือนกันนะเว้ย!ที่ผ่านมาเราชอบพูดจาสองแง่สองง่ามก็จริงเพราะไม่ได้โดนเองไงแต่พอได้โดนเองกลับไม่กล้าจะเอามาพูดในวงเม้ามายเลยอ่ะมันเขินด้วยแหละและมันก็รู้สึกหวงของไรงี้!

“อีเจ๊พอเลยถามเยอะไปแล้ว...ฉันไม่บอกเจ๊หรอกนะ”

“ท่าจะเด็ดแหละไม่งั้นน้องกูไม่ตาเหลืองขนาดนี้หรอกเนอะ อิอิ พี่กู๊ดคนเริ่ด ฮ่าๆ”

“อีเจ๊!พอๆ หยุดพูดเรื่องพวกนี้ได้แล้ว”

นั่งจิกส้มตำปลาร้าหอมๆ ไก่ย่างข้าวเหนียวเป็นอะไรที่ฟินแลนด์แดนอีสานมากผงนัวเยอะๆ นี่คือแซ่บหลาย!

“ไอติมกูถามอีกรอบ...มึงจะไม่เอาพี่กู๊ดทำผัวจริงดิ!?” 

“ไม่!...ไม่มีทางเจ๊จะวนมาถามกี่รอบหนูก็จะตอบว่าไม่อยู่ดีหนูถือมากเลยนะเจ๊เรื่องคบต่อกันแบบนี้อ่ะ...ถึงพวกเขาจะเลิกลากันไปแล้วแต่ทั้งสองคนก็ได้ชื่อว่าอดีตสามีภรรยา”

“มึงนี่มันเป็นผู้หญิงที่เข้าใจยากมากบอกเลยอิไอติม...จะแคร์ความรู้สึกคนอื่นทำไมเยอะแยะ นางญาติมึงเขาก็คงมีผัวใหม่ไปแล้วมั้ง”

“มึงต้องการครั้งแรกกับคนที่มึงรักใช่ป่ะมึงก็ลองเปิดใจรักพี่กู๊ดดูสิเขาก็โสดแต่อยู่ในโหมดมีลูกเฉยๆ”

“พอเลยเจ๊...ห้ามชงหนูให้พี่กู๊ดเด็ดขาด เดี๋ยวชอบขึ้นมาจะฉุดไม่อยู่เอานะ!”

“เฮ้อ!มึงนี่แม่งเอาเถอะๆ กูไม่พูดแล้วก็ได้...เออ!นางไอติมฉันจองให้แล้วนะบัตรคอนเสิร์ตแกไม่ต้องไปซื้อซ้ำละ”

“ดีนะเจ๊บอกเร็ว นี่ฉันว่าจะกดซื้อวันนี้พอดีว่าแต่มีใครไปกับเราบ้างละ”

“มีกูกับมึงไอ้พี่ต้นไม่พลาดแล้วก็มีเพื่อนพี่ต้นอีกสองคนแค่นี้แหละวันเสาร์เราไปหาซื้อเสื้อผ้ากันไหมกูอยากได้แบบเซ็กซี่ๆ ทำเอาผัวด่าสามวันเจ็ดวันไปเลยฮ่าๆ” 

“โรคจิตนะเจ๊ชอบให้ผัวด่า!”

“มันแน่นอนโซ่แส้กุญแจมือต้องมา อิอิ”

เจ๊มันไม่ได้พูดเล่นนะมันทำกับพี่ต้นจริงๆ เราว่าไม่แปลกหรอกความชอบส่วนบุคคลเขาพอใจจะใช้ร่วมกันมันก็คือความเป็นส่วนตัวของเขาว่าไหม

“กูถามอีกรอบมึงจะไม่เอาพี่กู๊ดมาทำผัวจริงดิ เสียดายนะมึงทั้งหล่อทั้งรวยหาที่ไหนไม่ได้แล้วแน่ๆ” 

ก็จริงนั้นแหละพี่กู๊ดโปรไฟล์ดีขนาดนั้นถ้าถามว่าเสียดายไหมตอบแบบไม่คิดเลยเสียดายสุดๆแต่ทำไงได้ล่ะผัวเก่าญาตินิเนอะ

“คำตอบเดิมนั้นแหละเจ๊...วันนี้ขอบคุณนะพาไปงับส้มตำอ่ะ”

“ไม่เป็นไรงั้นกูไปล่ะผัวคิดถึงแย่แล้ว”

“ขับรถดีๆ ล่ะอย่าไปด่าพ่อใครเขานะเว้ย!” ลาอิเจ๊หน้าหอเราเสร็จมันก็ขับออกไป

พออยู่คนเดียวก็รู้สึกแปลกๆ มันจู๊ดๆภายในใจจู่ๆ ก็คิดถึงเรื่องเมื่อคืนอีกแล้วสิ…เสียใจก็เสียใจอยู่หรอกแต่ก็ต้องกลับมาใช้ชีวิตเพราะค่าใช้จ่ายเยอะค่ะเศร้านานไม่ได้

ลืมขี้โมไปอีกเรื่องเห็นเรายังเรียนไม่จบแบบนี้แต่เราก็มีงานทำด้วยนะเป็นงานตกแต่งฉากถ่ายรูปอ่ะ…ทุกคนพอจะเห็นภาพไหมเราจะพยายามอธิบายให้เข้าใจแล้วกันนะ เราจะเริ่มจากการวางแผนงานออกมาแบบคราวๆ ก่อนถ้าลูกค้าพอใจเราก็เริ่มทำตัวอย่างงานผ่านไอแพคคู่ใจแล้วเสนองานครั้งสุดท้าย ก่อนจะส่งงานให้ลูกค้าและเริ่มทำงานเป็นชิ้นเป็นอันหลังทำเสร็จก็รับเงินส่วนที่เหลือ

ส่วนมากจะเป็นลูกค้าเจ้าเดิมๆ ที่พอใจในผลงานเราเขาก็จะวนกลับมาใช้บริการอยู่เรื่อยๆ งานเราข้อดีคือได้เงินตามเทศกาลค่ะอย่างวันคริสต์มาสก็จะจัดเป็นธีมคริสต์มาสวาเลนไทน์ก็จัดให้เข้ากับวันวาเลนไทน์อะไรแบบนี้อ่ะถึงได้ไม่เยอะแต่ก็พอใช้จ่ายกับชีวิตประจำของเรา

(เสียงมือถือ)

<ไอ้พี่ดอม>

จำได้เนอะว่าพี่ดอมคือใครนางคือญาติเราที่เป็นลูกติดลุงอ่ะเรียกง่ายๆ ก็พี่ชายนั้นแหละ

(“ว่าไงพี่ดอม!?โทรมาแบบนี้จะเลี้ยงหมูทะไอติมป่ะเนี่ย”) พูดถึงหมูทะเพราะความหิวล้วนๆ

(“เออ!แต่ช่วยอะไรหน่อยดิ”) น่านไงโทรหาน้องหานุ่งไม่เคยหรอกจะชวนออกไปกินข้าวฟรีๆ โดยไม่ใช้งาน

(“ว่าไงลูกพี่จะใช้งานอะไรอีกครับ”)

(“พูดเหมือนกูใช้งานมึงตลอดแหละงั้นแหละใส่ร้ายกูว่ะ”)

(“ไม่ตลอดแต่ก็เรื่อยๆ นะคะลูกพี่!เดือนนี้ที่ไอติมจำได้ก็4ครั้งแล้วนะที่พี่ชายสุดหล่อใช้งานน้อสาวคนสวย”)

(“เออๆ!เดี๋ยวเลี้ยงเหล้าเลี้ยงหมูทะแล้วกันแต่มึงไปย้ายของให้กูหน่อยกูจ้างรถเอาไว้แล้วเดี๋ยวสักพักเขาก็คงออกไปถึงที่หอ”)

(“อ่าว! นี่พี่ดอมจะย้ายหอเหรอทำไมอ่ะในห้องมีผีเหรอแต่พี่ก็อยู่มาตั้งนานแล้วนิมันพึ่งออกมาหลอกหรือไง!?”)พี่ดอมพักที่หอเดียวกับเราเนี่ยแหละมันอยู่ชั้นบนชั้น6เราอยู่ชั้น5

(“นายกูเพิ่งจะทำที่พักเสร็จอยู่ในสนามแข่งเนี่ยแหละไม่ได้เสียค่าเช่าด้วยจ่ายแค่ค่าน้ำค่าไฟเองกูก็ว่าดีนะจะได้มีตังค์เก็บเยอะๆ แต่งเมียด้วย”) 

(“โอโห้!อย่างเริ่ดเจ้านายไอ้พี่ดอมดีฉิบหายเลยว่ะ...เดี๋ยวไอขึ้นไปเก็บของให้แต่พี่ดอมอย่าลืมเลี้ยงหมูทะด้วยล่ะ”)

(“ได้สบายมากมึงก็ห้ามลืมของกูนะเว้ย!ดูให้มันละเอียดๆ เข้าใจไหมเนี่ยที่กูพูด...ถ้าลืมแม้แต่ชิ้นเดียวกูคิดตังค์10เท่า!”)

(“จ้าๆ นี่น้องไอติมนะคะไม่ทำให้ผิดหวังแต่ถ้าเจอเงินขอนะ ฮ่าๆ”)

(“เหอะ!กูไม่เหลือให้โจรแบบมึงหรอก…ไอติมกูไว้ใจมึงได้ใช่ไหมเนี่ยถ้ากูไม่ติดต้องทำงานคงไปเก็บเองแล้ว”) น้ำเสียงดูไม่ไว้ใจในความละเอียดของเราเลยแหะ

(“ไว้ใจไอติมถอะของครบแน่นอนไม่ลืมอะไรหรอกนาละดับไอติมจะเก็บกวาดให้หมดค่ะ....วางสายเลยจะรีบขึ้นไปจัดการให้เนี่ย!”)

(“อือๆ ห้ามลืมแล้วก็ให้เจ๊แกขึ้นมาดูห้องด้วยละเอามัดจำมาด้วยนะยัยไอติม1200อีกอย่างมึงอย่าลืมของด้วยตรวจให้ดีๆ”)

(“รับทราบ!ไม่ลืมหรอกนา”)

มีเงินมัดจำด้วยเสร็จโจรไอติมแน่นอน...วางสายไอ้พี่ดอมเราก็เอากุญแจสำรวจที่พี่ดอมเคยให้ไว้ขึ้นมาจัดการกับห้องนอนชายโสดทันที