บทที่ 9 นี่ฉันจะหนีเขาไม่พ้นหรือไง
“ห้องดีเนอะพี่ดอมเหมือนคอนโดเลยอ่ะถ้าไปเช่าอยู่ห้องแบบนี้คงเดือนละหมื่นแน่ๆ”
“ก็เฮียเขาเพิ่งจะทำเสร็จใหม่ๆ แกตั้งใจทำให้พนักงานที่ชอบสิงตัวที่นี่แหละเฮียแกเป็นคนที่ชอบให้และชอบดูแลคนอื่นแบบนี้แหละ”
“ดีเนอะใส่ใจพนักงานด้วย....ว่าแต่เขามีเมียป่ะ!?ไม่มีน้องจะยอมเป็นเจ๊ที่นี่ให้ก็ได้ ฮ่าๆ”
“มึงเลิกคิด!เขามีลูกมีเมียแล้วล่ะอดนะแรด!” แงมีลูกมีเมียแล้วเหรอเนี่ยทำไมช่วงนี้ชีวิตฉันมันมีแต่คนมีพันธะเข้ามาเนี่ยอดๆ
“อดอีกละเซ็ง!ทำไมไอติมต้องโสดเนี่ย!”
“มึงโสดน่ะดีแล้วถ้าเกิดมีแฟนกูสงสารไอ้คนนั้นว่ะที่จะได้น้องสาวกูเป็นภาระในชีวิต ฮ่าๆ”
“ไอติมออกจะน่ารักเรียบร้อย”
“เหร๊อ!ใช่เหรอกูว่าแทบไม่มีอะไรที่มึงว่ามา ฮ่าๆ”
ว่าเราไม่พอยังใช้งานเราเยี่ยงทาสอีกนี่กูเป็นน้องมันใช่ป่ะหรือพนักงานทำความสะอาดกันแน่
หลังจากรับใช้พี่ดอมเสร็จเราก็ออกมาเดินเล่นในสนาม...การเดินเล่นเป็นเพียงข้ออ้างความเป็นจริงเรามามองผู้ชายนักแข่งสุดแซ่บข้ามเวลารอไอ้พี่ดอมอาบน้ำ
สนามแข่งที่นี่เขาคัดหน้าตานักแข่งรถด้วยไหมเนี่ยแต่ละคนเป็นนายแบบได้สบายทั้งหุ่นทั้งหน้าตายิ่งไอ้ผู้ชายคนนั้นที่ยืนหันหลังใช่ชุดนักแข่งแค่ครึ่งตัวเอาเสื้อมัดเอวอ่ะยิ่งเท่ห์นี่แค่เห็นด้านหลังนะยังรู้เลยว่าเบ้าหน้าต้องลูกพระเจ้าแน่ๆ
“หันมาหน่อยสิคะคนหล่ออยากเห็นหน้าอ่ะ!” เราพยายามยืนลุ้นให้ผู้ชายคนนั้นหันมาแต่เขาก็ไม่หันมาสักกะที
“พี่คนจวยฮะ...พี่คนจวยฮะ!”
เอ๊ะ!เสียงเด็กที่ไหนนะทำไมเรารู้สึกคุ้นๆ กับเสียงนี้จังเหมือนว่าฉันเคยได้ยินเข้าหูมาก่อน...เราเลยหันกลับมาก็เจอน้องกรุ๊ปเด็กหนุ่มตัวน้อยลูกพี่กู๊ดนั้นเองยืนทำหน้าแบดบอยใส่เรา
ลูกอยู่นี่แล้วพ่ออยู่ไหน!?อีฉันรีบมองซ้ายขวาทันทีหาอีพ่อกลัวจะมาเจอกันฉันไม่พร้อมจะเจอหน้าเขาจริงๆ
“น้องกรุ๊ปมากับใครคะเนี่ย!?” เราลงไปนั่งยองๆ ตรงหน้าน้องเพื่อคุยกับเจ้าตัวเล็กโดยที่น้องไม่ต้องเงยหน้ามองเรา
“ป๊าค่าบ กรุ๊ปมากับป๊ากู๊ดพ่อผมเอง” น้องกรุ๊ปขยับมาจับมือเราแล้วก็ดึงเหมือนจะพาเราไปไหน
“จะพาพี่ไอติมไปไหนคะ!?” อย่าบอกนะเอาฉันไปหาพ่อเธออ่ะ...ฉันไม่อยากปาย!
“ไปฉี่ฮะผมปวดฉี่มากๆ...ไปเถอะค่าบพี่คนจวย”
อ่าวๆ นี่ฉันกลายเป็นพี่เลี้ยงเด็กเหรอเนี่ย
เราก็รีบเดินตามเด็กน้อยตัวกลมมาที่ห้องน้ำแต่มันเป็นห้องน้ำชายนี่สิอีฉันไม่กล้าจะเข้าไปกลัวอดใจไม่ได้ไปอมไข่เขาขึ้นมาทำไงได้!ยิ่งแรดตกมันส์อยู่ด้วย
“น้องกรุ๊ปเข้าห้องน้ำผู้หญิงได้ไหมคะพี่ไอเข้าห้องน้ำผู้ชายไม่ได้นะสิคะ”
“พี่คนสวยรอผมตรงนี้ก็ได้ค่าบเดี๋ยวผมจัดการตัวเองครับแต่พี่คนจวยช่วยถอดกางเกงให้หน่อยได้เปล่าค่าบมันถอดยากมากเลยนะฮะปกติป๊าจะถอดให้กรุ๊ป”
“ได้จ้าพี่ไอติมถอดให้”
เราก็รีบจัดการถอดกางเกงยีนส์ให้พ่อหนุ่มน้อยและยืนรอเขาอยู่สักพักเจ้าตัวเล็กก็เดินออกมาให้เราประกอบร่างให้คืนเหมือนเดิม…แต่งตัวให้เด็กนี่ก็สนุกดีเนอะสักจะอยากมีลูกแล้วสิเราจะได้จับแต่งตัวหล่อๆ ทุกวันเลย
“ขอบคุณค่าบพี่คนสวย” ยิ้มเจ้าเล่ห์ไม่ต้องถามDMAมาจากไหนก็พ่อเขาเต็มๆ
“กรุ๊ปอยู่นี่เอง!...ป๊าบอกแล้วใช่ไหมจะไปไหนต้องบอกป๊าก่อนถ้าพูดไม่ฟังป๊าจะไม่พามาแล้วนะกรุ๊ป!”
“กรุ๊ป!จะไปไหนไม่ยอมบอกป๊าเลยนะครับลูกป๊าเดินตามหาตั้งนาน”
เสียงแบบนี้มันคือเสียงพี่กู๊ดใช่ไหมเป็นเสียงเข้มๆ ที่เป่งออกมาจากปอดแบบนี้ต้องใช่แล้วแหละไม่มีใครแล้วแหละนอกจากพี่กู๊ด เราจะหันไปดีไหมหรือเดินหนีตอนนี้ไปเลยเอาไงกับชีวิตตอนนี้ดีอิไอติม!มึงช่วยคิดหน่อยสิสมองบ้า...พอเจอเรื่องขับขันทีไรสมองตายทุกที
“ผมเจอพี่คนสวยฮะป๊า!” น้องกรุ๊ปจับมือเราและออกแรงให้เราหันกลับมาประเชิญกับคุณพ่อเขา
เอ๊ะ!ผู้ชายที่ฉันเอ่ยชมในเมื่อกี้ว่าหล่อนักหล่อหนาก็คือพี่กู๊ดเองเหรอเนี่ยเขาใส่ชุดนักแข่งรถแบบนี้พี่เขาเป็นนักแข่งงั้นเหรอฉันก็เพิ่งจะรู้นะเนี่ยเท่ห์เป็นบ้าเลย
“อะ…ไอ!?ไอติมอยู่นี่ได้ไง”
เรากับพี่กู๊ดมองหน้ากันด้วยความเงียบอยู่สักพักจนมีเสียงเด็กน้อยเอ่ยขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ
“ผมเจอพี่คนสวยผมเลยวิ่งออกมาหาพี่คนสวยทันทีเลยฮะ”
ใบหน้าพี่กู๊ดตอนนี้นิ่งมากเดาอารมร์เขาไม่ได้เลย เราเลยต้องเอ่ยเพื่อจะตัดบทแล้วหายออกไปจากตรงนี้ดีกว่า
“น้องปวดฉี่อ่ะ…อะ…ไอติมเลยพามาเข้าห้องน้ำค่ะ งั้นไอขอตัวก่อนนะพี่กู๊ดน้องกรุ๊ป”
ยกมือขึ้นเพื่อลูบหัวของน้องกรุ๊ปอย่างเอ็นดูและหวังจะเดินออกมาจากสองพ่อลูกสุดหล่อแต่มันก็ไม่เป็นแบบนั้นเพราะฝ่ามือเล็กจับที่นิ้วเราไม่ยอมปล่อย
“พี่ไอจะไปไหนเหรอค่าบ!?”
แววตาที่สงสัยของเด็กน้อยพร้อมตั้งคำถามและมองตาเราเพื่อรอคำตอบอย่างเอ็นดูทำเอาฉันไม่กล้าจะเอ่ยคำโกหกออกมาเลยด้วยซ้ำแต่จะให้ฉันอยู่ตรงนี้เพื่อประเชิญหน้ากับพ่อเขาฉันก็อึดอัดใจนี่สิ
“คือว่าพี่ไอจะไปหาเพื่อนแล้วค่ะเพื่อนรอนานแล้ว…พี่ไอไปก่อนนะคะน้องกรุ๊ป”
“กรุ๊ปครับมาหาป๊าได้แล้วให้พี่ไอติมไปหาเพื่อนเถอะลูก รบกวนพี่เขาเยอะไปแล้วนะ”
“ก็ได้ค่าบแต่ว่าผมจะได้เจอพี่ไออีกไหมค่าบ?!ผมอยากมีเพื่อนเล่นค่าบ...พี่คนสวยอยู่เล่นกับผมนะครับ”
เอาไงดีล่ะยัยไอติมเราไม่รู้จะต้องตอบคำขอนี้ยังไงดีถ้าจะโกหกก็กลัวเด็กจะเสียใจถ้าจะตอบว่าได้เราก็ไม่อยากเจอพ่อเขาอีก!เจอบ่อยๆเดี๋ยวเผลอใจขึ้นมาทำไงใครจะรับผิดชอบ
“ไปกันเถอะยัยไอติมกูเสร็จแล้วมึงหิวหรือยังว่ะ!” เฮ้อตัวช่วยมาพอดีเรายิ้มกว้างออกมาได้เต็มใบหน้า
“งั้นพี่ไปก่อนนะคะน้องกรุ๊ป…บะบ๊ายจ้า ไปก่อนนะคะพี่กู๊ด”
เรารีบก้าวขาเรียวเดินมาเกาะแขนไอ้พี่ดอมทำเอาพี่กู๊ดที่ยืนอยู่ตรงนั้นมองตามมือเราแล้วทำหน้าสงสัยคงคิดสินะว่าเราเป็นแฟนหรือเด็กพี่ดอมแน่ๆ
“อ่าว!เฮียมายืนทำไรกันครับเนี่ยหรือว่าน้องผมมันสร้างเรื่องอะไรหรือเปล่า?” ไอ้พี่ดอมหันมามองหน้าเรารอคำตอบ
ห๊ะ!เฮีย…งะ…งั้นเหรอ…ไอ้พี่ดอมเอ่ยเรียกพี่กู๊ดว่าเฮียงั้นก็แสดงว่าพี่กู๊ดเป็นเจ้าของสนามแข่งรถแห่งนี้สินะ
โอ๊ย!นี่มันเป็นผลจากฉันเลือดกรุ๊ปบีหรือเปล่าทำไมต้องวนกลับมาเจอกันด้วยเนี่ยแบบนี้เราคงจะมาที่นี่ให้น้อยลงแล้วสิ
“เปล่านะพี่ดอมไอไม่ได้ไปสร้างความวุ่นวายอะไรให้พี่กู๊ดสักหน่อย ใช่ไหมพี่กู๊ด”
“อือ...ก็ตามนั้นแหละมึงมีน้องสาวด้วยเหรอว่ะไม่เห็นเคยพูดถึง!?”
“เป็นลูกของญาติอะเฮียแต่พวกผมสนิทสนมกันเลยถือว่ามันเป็นน้องสาวน่ะครับ...ผมหาให้มันขนของมาให้เลยว่าจะพามันออกไปเลี้ยงหมูทะสักหน่อย”
“งั้นเหรอ” เอ๊ะนี่เรารู้สึกไปเองหรือเปล่านะทำไมสีหน้าพี่กู๊ดเปลี่ยนไปจากตอนแรก
“หมูกะทะที่อยู่ในเตาใช่ไหมค่าบอาดอมแล้วมันก็มีน้ำจิ้มอร่อยๆ ด้วยใช่ไหมค่าบ!?” เด็กน้อยทำหน้าสนใจกับชื่อเมนูหมูกะทะ
“ใช่แล้วครับ…ทำหน้าแบบนี้กรีปอยากไปกับอาดอมไหม!?อร่อยนะครับของโปรดคนอ้วนแถวนี้ด้วย” พี่ดอมเหล่ตามามองเรา
“กรุ๊ปไปด้วยครับ ป๊าผมไปกับอาดอมนะค่าบ”
“กรุ๊ปไม่ต้องไปรบกวนอาดอมเลยลูก ไว้ป๊าพาไปกินหลังทำงานเสร็จแล้วกันเนอะ”
พี่กู๊ดคงจะดูออกว่าเราอึดอัดในเวลาที่มีเขาอยู่ด้วยแค่ไหนเขาถึงได้รีบเอ่ยแบบนั้นแบบนั้นออกมา
“รบกวนอะไรเฮียแค่หลานไปกินด้วยไม่เป็นไรหรอกครับ เฮียก็ไปด้วยกันดิร้านนี้อร่อยนะเฮียร้านประจำยัยติมเลยแหละ”
“ป๊ากรุ๊ปอยากไปกับพี่ไอติมให้กรุ๊ปไปนะ...นะครับป๊าคนหล่อ” เจ้าก้อนรีบกอดขาอ้อนพ่อจนใจอ่อน
“งั้นกูฝากกรุ๊ปไปกินด้วยละกันส่วนกูคงไม่ได้ไปว่ะต้องทำงานที่ค้าง…อีกอย่างกูไม่ค่อยชอบของอ้วนๆ กินแล้วลำบากตอนเบิร์นไขมัน”
“...” นี่เขาจะหาว่าฉันอ้วนงั้นเหรอ...อ้วนอะไรหมูสามชั้นไม่อ้วน!ขนาดเสือกินเนื้อยังไม่อ้วนเลย!
“งั้นเฮียไม่ต้องห่วงผมดูเจ้ากรุ๊ปให้...ไปกันเถอะกรุ๊ปเดี๋ยววันนี้อาดอมพาไปกินของอร่อยเนอะ”
เป็นธรรมดาที่ไอ้พี่ดอมจะพูดจาเพราะกับเด็กเพราะมันชอบเด็กมากไอ้พี่ดอมมันอยากมีลูกมากแต่ปัญหาใหญ่ของพี่เราเลยนะคือเมียไม่มี!ฮ่าๆ จะมีได้ไงปากหมาขนาดนี้สาวๆ เขาชอบคนโรแมนติกย่ะไม่ใช่หมาเต็มปากแบบพี่ดอม
“เย้ๆ ไปกันค่าบพี่ไอติมอาดอม…ป๊ากรุ๊ปไปกินของอร่อยก่อนนะเดี๋ยวกรุ๊ปจะกินให้ป๊าด้วยนะค่าบ”
“ครับลูก เราก็อย่าไปดื้อกับพี่ไอกับอาดอมล่ะ…กูฝากด้วยนะดอมค่าอาหารมาเบิกที่กูนะถือว่ากูเลี้ยงแล้วกัน”
“แค่นี้เองเอาไว้เฮียเลี้ยงเหล้าโซนVIPดีกว่านะครับ ฮ่าๆ” ผู้ชายนี่เน้อว่างเป็นต้องเข้าเล้าเข้าผับ!
“อือๆ เอางั้นก็ได้แล้วแต่มึงเลย”
ตกลงอะไรๆ เสร็จเราทั้งสามก็จะออกมาที่ร้านหมูทะกันแต่ระหว่างนั้นน้องกรุ๊ปที่นั่งตักเราอยู่ก็เอ่ยขึ้นมาด้วยความรีบร้อน
“พี่ไอติมอาดอมผมลืมของค่าบ”
“ลืมอะไรค่าบ!?เดี๋ยวอาลงไปเอาให้เอง”
“ผมขอไปเอาของเองได้ไหมค่าบ?ไปกับพี่คนจวย”
เราจุงมือน้องกรุ๊ปมาที่ห้องไหนสักห้องในสนามเนี่ยแหละเพราะเห็นแค่หน้าห้องเราก็ไม่รู้ว่าห้องอะไรพอเปิดเข้ามาถึงรับรู้ว่านี่คือห้องทำงานของพ่อเขานั้นแหละ
