บทที่ 17 ใกล้แค่ตัว

หญิงสาวมองตามแผ่นหลังกว้างของคนที่กำลังเดินพาเธอเข้าไปในห้าง ฝ่ามือใหญ่กอบกุมรอบข้อมือเล็ก ภาคิณพาเธอหลีกหนีความวุ่นวายจากผู้หญิงคนนั้นงั้นเหรอ

“จะกินอะไร” ภาคิณหยุดเดินก้มถามคนตัวเล็กข้างกาย ฝ่ามือยังคงกอบกุมข้อมือเล็กไว้อยู่ เมื่อเห็นสายตาของหญิงสาวมองด้วยความประหลาดใจ พอรู้สึกตัวจึงรีบปล่อยออกโดย...