บทที่ 8 เฉยเมย

“ไปส่งหนูขวัญด้วยนะตาคิณ” ประโยคคำสั่งของผู้อาวุโสตรงหัวโต๊ะ ทำเอามือเล็กที่กำลังจิ้มเมล่อนเข้าปากถึงกับชะงัก

ผ่านไปเพียงแค่สองวัน หลังจากที่ภาคิณยอมตอบตกลงเรื่องการแต่งงาน วันนี้ทั้งสองมาร่วมโต๊ะอาหารกันเป็นครั้งแรกในรอบห้าปี

หากว่าคุณย่าไม่ได้เป็นคนนัดหมาย ของขวัญเองก็ไม่รู้ว่าจะเข้าหาคนเย็นชาตรงห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ