บทที่ 62 EP. 62

“ฉัน... ฉันกลัว”

พลอยชมพูกลืนน้ำลายแทบไม่ลงคอ เมื่อเธอสัมผัสได้ว่าตัวจนของเขามันใหญ่โต เกินกว่ามือน้อยจะกุมกำได้มิด ภาคินโน้มกายลงจุมพิตปลอบประโลมเพียงแผ่วเบา ก่อนจะชักนำมือน้อยให้พาส่วนปลายอันเครียดแข็ง จดจ่อแนบนาบกับหลืบร่องแห่งสตรีเพศ

“มองตาฉัน... เชื่อใจฉัน... มันจะไม่เจ็บ”

มือหนากุมกระชับมือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ