บทที่ 17 โชคชะตาหรือผีผลัก

มือไม้เย็นเฉียบขึ้นมาเองดื้อ ๆ หูอื้ออึงสมองพร่าเบลอ แต่เธอจำต้องฉีกยิ้มกว้างที่ดูฝืนธรรมชาติที่สุดเพื่อทักทายคนตรงหน้าที่กำลังยิ้มให้เธอตามมารยาท

“ส่วนนี่รสรินหัวหน้าฝ่ายบุคคล เธอเป็นพนักงานดีเด่นของที่นี่ พ่อว่าจะให้ลูกไปดูงานระบบองค์กรภายในบริษัทกับเธอก่อน”

“ครับคุณพ่อ สวัสดีครับ คุณรสริน” น้ำเสี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ